ขึ้นต้นชื่อเรื่อง คงรู้ชะตากรรมของป้ากันแล้วใช่ไหมคะ
วันเสาร์ป้ามี plan พาหนูโคร่อนไปงาน pet ที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติฯค่ะ
พาไปช่วง 6 โมงเย็น คนเยอะมากไม่มีที่จอด
เพราะดันมีงานสวนสนุกด้านหลัง ใกล้ค่ำแล้ว โคร่อนก็เหมือนง่วงๆ งอแงตลอดทาง
เฮ้อ ... ในที่สุดก็หาที่จอดได้ซะที ...
สิ่งที่ป้าเตรียมไปคือ ปลอกคอเล็กๆ กะที่จูงสายเล็กค่ะ ก็เพราะมันตัวเล็ก จะให้ใช้โซ่ล่ามได้ไง
แต่ ... ป้าคิดผิดค่ะ ...
เริ่มต้นด้วยการอุ้มมันเข้าไปในงาน เพราะไม่ไว้ใจไอ่ตัวเล็ก เนื่องจากมันชอบบ้า alert ตื่นเต้น ดื้อเป็นที่สุด
มันเริ่มแล้วค่ะ .... เริ่มส่งเสียงร้อง เสียงของมันคือ "อ๊างงงง อ๊างงงง" อย่างที่ป้าชอบร้องนั่นแหละ
คือมันร้องคงอยากลง แต่เนื่องด้วยถนนมีรถผ่านเลยไม่เอามันลงดีก่า รอเข้าไปในงานค่อยปล่อย
พอเข้างานไป ทุกคนมองป้าเป็นตาเดียว ... อีนี่ทรมานสัตว์ ... ก็มัน อ๊างงงง ก๊างงงงงงง ดังขึ้นเรื่อยๆ
ครือ อยากจะบอกทุกคนว่า "หนูไม่เกี่ยวค่า มันร้องเอง แงๆๆ" ตกเป็นจำเลยสังคมซะงั้น
เลยรีบเผ่นๆๆๆ เดินเข้าไปในกลีบ หาที่เหมาะๆเพื่อวางมันลงให้มันชินสถานที่
เอาวะ เห็นเห็นพื้นพรหม มีคนนั่งกะพื้น 2-3 คน น่าจะเหมาะในการจับมันเดินเหยาะๆก่อน
ปรากฏว่า ...
เป็นไปตามคาด (อีกแล้ว) มันกรีดกราย ร้อง กรี๊ด กร๊าดดดดดๆๆๆ ส่งเสียงทักเหล่าผู้เดินผ่าน ทั้งหมา ทั้งคน
ยังความตกใจให้กับชาวหมาเป็นอย่างมาก ว่ามันเป็นอะไร ... ไม่ต้องห่วง ทุกคนมองป้าเป็นสายตาเดียว!!
ชั่วพริบตาเดียว ... เมื่อป้าหันไปหาผู้คนด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจว่า บ่งบอกทางสายตาว่า หมามันไม่ได้เป็นไรค่า คนที่เป็นคือหนูค่า -_-
บัดนาว .. เมื่อเหลือบตาไปยังโคร่อน ตาต้องเบิกโพลง ด้วยเห็นอึน้อย กองทับกันเป็นกากบาท 4 ก้อน
โอ๊วววววววซซซซ์ เหล่าผู้คนที่รับประทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย ต่างกรีดร้อง เพ่งไปที่ก้อนเหล่านั้น สลับกับจานข้าวตัวเอง
กรี๊ซซซซ คราวนี้ป้าร้องบ้าง กรี๊ซซซซซซซซซซซซ ... สลบ 1 ยก
ป้าต้องรีบจำตัวมันไว้ เพราะหลังจากอึเสร็จ มันก็คะนอง จะเป็นหมานำให้ได้
แต่ป้าก็ต้องเก็บอึมันก่อน ...
ทันใดนั้น ... มันโมโห โกรธาป้ารือไร ไม่ทราบ มัน moon walk พร้อมกับกระโดดทำสวิง จน ... ปลอกคอที่ล่ามไว้หลุด
กรี๊ซซซซซซซซซซ คราวนี้ผู้คนช่วยกันกรีดร้อง โดยที่ป้าครางฮือ ตะลึงงันอยู่มุมเงียบ ม๊ายยยยยยยย!!!
จากที่มุมนั้นเป็นที่ว่างโล่ง กลับกลายมีไทยมุง เด็กเล็ก เด็กโต ไปยังคนแก่ และหมา ต่างมุงดูอิชั้น ... วิ่งไล่จับโคร่อน
เพราะโคร่อนมันไวมากกกกกกกกกกกก
คนที่มุง ไม่ได้ช่วยอะไร นอกจากเชียร์ เอ้าๆ โอ๊วๆ ยังความสงสัยให้กับผู้คนด้านนอก จนเข้ามามุงดูเพิ่มเป็นทวีคูณ
"ชั้นมาแสดงจำอวด"
และนาทีที่เข็มขัดสั้นก็เริ่มขึ้น เมื่อโคร่อน เตะผ่ากองอึตัวเอง ไปคนละทิศละทาง
ตอนนั้นรังเกียจไม่ได้ กลัวไม่ได้ ต้องจับมันห้ายด้ายยยยยยยยยยย
คนก็ยังกรีดร้องต่อไป ... เพราะอึกระเด็นไปตรงคนนั่งกินอาหาร 5555555
เหนื่อยค่ะ เหนื่อยมากกกกก เพราะมันอึมารอบนึงแล้ว สงสัยตื่นเต้นจัด .... แงงงงงงงง
วันนั้นกลับบ้านด้วยความเหนื่อยมากกก ขับรถไม่มีแรง
โคร่อนก็หลับอย่างสบายในรถ ท่ามกลางเสียงบ่นกราดของป้า เป็นระยะ เหนื่อยก็เลิกบ่น มีแรงก็บ่นต่อ
บ่นให้มันฟังนั่นแหละ ดื้อนัก มันก็มีถอนหายใจเป็นระยะเหมือนกัน -_-"
วันเสาร์ป้ามี plan พาหนูโคร่อนไปงาน pet ที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติฯค่ะ
พาไปช่วง 6 โมงเย็น คนเยอะมากไม่มีที่จอด
เพราะดันมีงานสวนสนุกด้านหลัง ใกล้ค่ำแล้ว โคร่อนก็เหมือนง่วงๆ งอแงตลอดทาง
เฮ้อ ... ในที่สุดก็หาที่จอดได้ซะที ...
สิ่งที่ป้าเตรียมไปคือ ปลอกคอเล็กๆ กะที่จูงสายเล็กค่ะ ก็เพราะมันตัวเล็ก จะให้ใช้โซ่ล่ามได้ไง
แต่ ... ป้าคิดผิดค่ะ ...
เริ่มต้นด้วยการอุ้มมันเข้าไปในงาน เพราะไม่ไว้ใจไอ่ตัวเล็ก เนื่องจากมันชอบบ้า alert ตื่นเต้น ดื้อเป็นที่สุด
มันเริ่มแล้วค่ะ .... เริ่มส่งเสียงร้อง เสียงของมันคือ "อ๊างงงง อ๊างงงง" อย่างที่ป้าชอบร้องนั่นแหละ
คือมันร้องคงอยากลง แต่เนื่องด้วยถนนมีรถผ่านเลยไม่เอามันลงดีก่า รอเข้าไปในงานค่อยปล่อย
พอเข้างานไป ทุกคนมองป้าเป็นตาเดียว ... อีนี่ทรมานสัตว์ ... ก็มัน อ๊างงงง ก๊างงงงงงง ดังขึ้นเรื่อยๆ
ครือ อยากจะบอกทุกคนว่า "หนูไม่เกี่ยวค่า มันร้องเอง แงๆๆ" ตกเป็นจำเลยสังคมซะงั้น
เลยรีบเผ่นๆๆๆ เดินเข้าไปในกลีบ หาที่เหมาะๆเพื่อวางมันลงให้มันชินสถานที่
เอาวะ เห็นเห็นพื้นพรหม มีคนนั่งกะพื้น 2-3 คน น่าจะเหมาะในการจับมันเดินเหยาะๆก่อน
ปรากฏว่า ...
เป็นไปตามคาด (อีกแล้ว) มันกรีดกราย ร้อง กรี๊ด กร๊าดดดดดๆๆๆ ส่งเสียงทักเหล่าผู้เดินผ่าน ทั้งหมา ทั้งคน
ยังความตกใจให้กับชาวหมาเป็นอย่างมาก ว่ามันเป็นอะไร ... ไม่ต้องห่วง ทุกคนมองป้าเป็นสายตาเดียว!!
ชั่วพริบตาเดียว ... เมื่อป้าหันไปหาผู้คนด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจว่า บ่งบอกทางสายตาว่า หมามันไม่ได้เป็นไรค่า คนที่เป็นคือหนูค่า -_-
บัดนาว .. เมื่อเหลือบตาไปยังโคร่อน ตาต้องเบิกโพลง ด้วยเห็นอึน้อย กองทับกันเป็นกากบาท 4 ก้อน
โอ๊วววววววซซซซ์ เหล่าผู้คนที่รับประทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย ต่างกรีดร้อง เพ่งไปที่ก้อนเหล่านั้น สลับกับจานข้าวตัวเอง
กรี๊ซซซซ คราวนี้ป้าร้องบ้าง กรี๊ซซซซซซซซซซซซ ... สลบ 1 ยก
ป้าต้องรีบจำตัวมันไว้ เพราะหลังจากอึเสร็จ มันก็คะนอง จะเป็นหมานำให้ได้
แต่ป้าก็ต้องเก็บอึมันก่อน ...
ทันใดนั้น ... มันโมโห โกรธาป้ารือไร ไม่ทราบ มัน moon walk พร้อมกับกระโดดทำสวิง จน ... ปลอกคอที่ล่ามไว้หลุด
กรี๊ซซซซซซซซซซ คราวนี้ผู้คนช่วยกันกรีดร้อง โดยที่ป้าครางฮือ ตะลึงงันอยู่มุมเงียบ ม๊ายยยยยยยย!!!
จากที่มุมนั้นเป็นที่ว่างโล่ง กลับกลายมีไทยมุง เด็กเล็ก เด็กโต ไปยังคนแก่ และหมา ต่างมุงดูอิชั้น ... วิ่งไล่จับโคร่อน
เพราะโคร่อนมันไวมากกกกกกกกกกกก
คนที่มุง ไม่ได้ช่วยอะไร นอกจากเชียร์ เอ้าๆ โอ๊วๆ ยังความสงสัยให้กับผู้คนด้านนอก จนเข้ามามุงดูเพิ่มเป็นทวีคูณ
"ชั้นมาแสดงจำอวด"
และนาทีที่เข็มขัดสั้นก็เริ่มขึ้น เมื่อโคร่อน เตะผ่ากองอึตัวเอง ไปคนละทิศละทาง
ตอนนั้นรังเกียจไม่ได้ กลัวไม่ได้ ต้องจับมันห้ายด้ายยยยยยยยยยย
คนก็ยังกรีดร้องต่อไป ... เพราะอึกระเด็นไปตรงคนนั่งกินอาหาร 5555555
เหนื่อยค่ะ เหนื่อยมากกกกก เพราะมันอึมารอบนึงแล้ว สงสัยตื่นเต้นจัด .... แงงงงงงงง
วันนั้นกลับบ้านด้วยความเหนื่อยมากกก ขับรถไม่มีแรง
โคร่อนก็หลับอย่างสบายในรถ ท่ามกลางเสียงบ่นกราดของป้า เป็นระยะ เหนื่อยก็เลิกบ่น มีแรงก็บ่นต่อ
บ่นให้มันฟังนั่นแหละ ดื้อนัก มันก็มีถอนหายใจเป็นระยะเหมือนกัน -_-"
ปล. จะเห็นว่าสายเป็นเกลียวๆเลย เพราะมันเดินไม่ตรงนั่นเอง คนจูงก็สลับสายไม่ทัน เหนื่อยมากมาย
11 ความคิดเห็นแล้ว!!!:
สงสารทั้งโคล่อนทั้งคนเลี้ยง - -'
แอบไปมาเหมือนกันวันเสาร์ ถึงงานก็หกโมงเย็น เดินถึงทุ่มก็กลับแล้ว พอดีไปกับน้องสนิท เลยมิได้โทรหา ถ้าเจอกันคงมีฮา 555
(อยู่ที่งานก็คิดอยู่ว่าหนูจะมาหรือป่าว)
พี่บีคะ หนูก็ถึง 6 โมงเย็น -_- 5555
หะ แหม ไปกะใครคร๊าาา ไม่โทรมาน้องนุ่ง อ่ะ กิ๊ว กิ๊ว
ขอบคุรพี่เม้ง MeGaBiZ ที่เปงห่วงค่ะ แงๆๆ มาช่วยเลี้ยงน้องร่อนหน่อย เหนื่อยยยยยยยยย -_-"
เขียนสนุกดีครับ^^
อ่านแล้วก็หันไปมองหมาของตัวเอง(พันธุ์มิเนเจอร์เหมือนกัน) แล้วคิดๆว่าถ้าพามันไปข้างนอกบ้าง มันจะออกลายหรือเปล่า
เมื่อปีที่แล้วผมได้ไปงานแสดงสัตว์เลี้ยงแห่งชาติมาเหมือนกันครับ ตั้งใจว่าคงได้ไปเห็นหมาน่ารักๆเดินกันเต็มไปหมด แต่ผิดหวังครับ เงียบสนิทเลย ปีนี้ก็เลยไม่ได้ไปครับ
เป็นคนรักหมาเหมือนกันครับ เห็นโคร่อนน่ารักดี แต่ไม่รู้ว่ามันจะเห่าน้อยเหมือนเจ้าวาว่าของผมหรือเปล่า พอดีเห็นตัวท้ายซอยมันเห่าได้24ชั่วโมง แต่บ้านผม เห่่าเดือนละสองที (ลืมให้อาหาร) = =" ไว้คุณชลลี่เขียนเรื่องโคร่อนแล้วผมจะแอบมาคอมเม้นอีกนะครับ
อ้อ ผมอยู่ในบอร์ดthaiseoน่ะแหละ
วันหลังก็หัดให้โคร่อนขับสิป้าชลบุรี ขากลับป้าจะได้นอนพักแทนไง กร๊ากๆๆ
อ๋อ ที่เค้ามุงๆดูกันนี้ ป้านี่เอง
ฮาตรงกองอึกระจายอ่ะครับ ได้จัยมั่กๆ
แวะมาเยี่ยม
น่าฉงฉานป้า
น่าโบ๊ะโหลกนังร่อน
เฮ้อออ
ก๊ากๆๆๆ หมาอะไร ซุกซนดีจริงๆ 555+
อ่านแล้วเหนื่อยแทนครับ ^^"
อัพเดตบล๊อคหน่อยดีมั้ยป้า หลายอาทิตย์แล้วนา -*-
เอ้า เริ่มหวัดดีท่านผู้มาเยือน
คนแรก คุณ petetaro ขอบคุณที่มาเยี่ยมบล็อคค๊า มีพันธุ์นี้ด้วยเหยอ ขอดูรูปหน่อยจิ อิอิ แล้วมัน alert มากไหนง๊า เห่าเก่งไหมคะ หนูอยากเห็นๆๆๆ
คุณThe_Kingly หรือคุณขี้ลิงของป้า เป็นความคิดที่ดีนะคะ ถ้ามานขับจิง ป้าจะลาออกค่ะ แร้วพามันไปโชว์รอบโลก adsense ไม่ทำมันแล้ว -_-
คุณพ่อน้องBooKKung งานยุ่งยังมาเยี่ยมเยียนกันอีก น่าร๊ากกกจิงๆ แร้ว หนูบุ๊คสบายดี แข็งแรงแล้วชิมิคะ
น้องฟี่ - เอาไปเลี้ยงสักวันนึงดีไหม แต่ต้องรวบผมหน่อยนะ เพราะมันชอบกำจัดผมคน กัดๆๆ แทะๆๆ สงสัยนึกว่าเป็นรังมัน -_-
น้องโจ้ - มาบล็อคป้าแล้วเหนื่อยเรือยน๊า อิอิ ทามรายมากกว่าอ่านรึป่าว กร๊ากกก
คุณ kornss - อัพแย้วๆๆ -_- ฮ่าๆ ตามคำเรียกร้อง
แสดงความคิดเห็น