อย่าตกใจ ถ้าไม่ได้อัพเดท

ตามที่เล่าแจ้งแถลงไขไปบ้างแล้วว่า ... ช่วงนี้ไม่อัพเดท หรืออัพเดทไม่ได้นั่นเอง
เพราะ link blog นี้จะขึ้นอันดับ 1 ที่ทำงานแว้ววว 555 เข้าบ่อยจัด
เลยทำให้ ได้แต่มองตาปริบๆ แต่ถ้าอยากเม้าท์ก็เชิญได้เลยเต็มที่
เพราะ comment ส่งเข้าเมล์อยู่แร้ววว 555+

อาทิตย์หน้า น่าจะได้ฤกษ์อัพเดทแย้ว เย้ๆๆๆ มีเรื่องขำๆเพียบบบบบบบบบบบบ 555+

ของเล่นหมา .. แต่ดูแล้วน่ากัว 555

ขออภัยไม่ค่อยได้อัพ จิงๆมีอัพไปแล้วเรื่องนึง แต่เอาออกก่อน เพราะคนถามเยอะ ตอบไม่ทัน -_-
วันนี้ตอนเที่ยงไปช็อปแถวที่ทำงาน เจอของเล่นหมาเปงพลาสติกให้หมากัดเล่น ... กัดแล้วดัง บี๊บๆ
ป้าเลือกอยู่นานเพราะเลือกไม่ถูก จนกระทั่งแม่ค้าคงรำคาญ แร้วบอกเสียงแปร๋นว่า "เอาอันนี้สิคะ"
พร้อมกับยกให้เกือบเสยหน้าสวยๆของป้า พรึ่บ!! แว๊บแรกคิด "อะไรฟะ"
คือรูปร่างมันเหมือนก้อนเนื้อใหญ่ๆ หน้าตาน่าเกลียด 555+ ดูภาพเอาแร้วกัน
เพ่งพินิจดู มันคือ "น่องไก่นี่หว่า" แม่ค้าบอกว่า "ดูสิๆ น่องไก่ทอด น่ากินมากเรยนะน๊องงงง"
พูดเชียร์ยังไงก็ไม่ทำให้ป้าหิวขึ้นแต่อย่างใด เพราะถ้าหิวคงจะเป็น "ปอบ" แน่ๆ เพราะดูยังไงก็เหมือน "ไก่สด" มากกว่าไก่ทอด 555+
แม่ค้ายังไม่หยุด "รุ่นนี้ ฮิตม๊ากกกนะคะน๊องงง เหลืออยู่น่องเดียว ช้าหมดนะค๊า" คิดในใจ "ใครจะซื้อวะ 555+"
คือ ถ้าเห็นกะบะขายของเขาเนี่ย เขาเอาไอ้น่องไก่เนี่ยไว้ใต้สุด -_- แบบกลัวคนเห็นคนอ๊วก เมื่อได้เจอเป็นแน่ เพราะร้านอยู่ใกล้ร้านอาหาร
สงสัยล่ะสิ ว่าทำไมป้าถึงได้มันมาในครอบครอง T_T เจ๊อยากตายยย 555
ป้าทำเป็นหยิ่ง ยังไม่เลือกซื้ออันน่ารักๆคร๊า อิอิ เดินเล่นเฉิดฉายก่อน ค่อยกลับมาใหม่ อุอุ
ใกล้บ่ายโมงแล้ว เลยเดินกลับมาเพื่อจะซื้อให้โคร่อนกัดเล่น เนื่องจากมันชอบกัดรองเท้า เปื่อยหมดแล้ววว
พอกลับมา อยากจะกรีดร้องงงงงง แงๆๆ อันเล็กๆหายหมดเลย เหลือแต่บักน่องเนี่ยยยยย ที่ดูจะเล็กสุด ฮือออออ
สุดท้าย ป้าเอง ที่ได้มันมาครอบครอง กรี๊ซซซซซซ

ขอโทษด้วยนะโคร่อน เอ็งต้องเปงหมากินไก่สดแย้วววววว แง่มมม!!

เรื่องเล่าโคร่อน (ภาค 2)

(ต่อ) รูปพวกนี้ มันคือ หมา อย่านึกว่าเปงลูกนกนะจ๊ะ 555+
กว่าจะกลับถึงบ้านก็ทุลักทุเล เพราะลืมไปว่าเอาเข้ารถไฟฟ้าใต้ดินไม่ได้ จึงต้องไปเดินหารถ taxi เพื่อไปเอารถที่สถานีลาดพร้าว
แต่ก็ไม่ลืมที่จะหาซื้อที่นอน อาหาร ของเล่นให้น้องหมาก่อน ซื้อ ซื้อ ซื้อ และซื้อกลับมาถึงบ้านก็มืดซะแร้นนนน
ตอนนั้นมันก็ยังคึกอยู่ เราก็ให้มันไปเดินสนามหญ้าเพื่อคลายเครียด ให้มันดมโน่นนี่สักพัก ก็หากล่องให้มันอยู่
วันแรกเราโง่มากไม่รู้ว่ามันขี้หนาว เรากลัวมันร้อน เพราะเราจะปิดลังไว้เพราะกลัวยุงหาม! เราเลยใช้พัดลมเล็กเป่าตรงช่องในลัง
ปรากฎว่ามันสั่นดิ๊กๆ แถมสะอึกด้วย ฮืออออออออออ เราเลยเอาผ้า 3 ผืนมาห่อหุ้มมันเหมือนดักแด้ เท่านั้นแหละ หลับสนิท ....
ตื่นมาตอนเช้า สว่างแล้วไง เราเริ่มเห็นอาการที่ผิวหนัง คือ เป็นรอยแหว่ง (อันนี้เห็นตั้งแต่ตอนเอามาแล้ว คนขายบอกว่าแค่กัดๆกัน อืมมมมม)
และใต้ท้องมันมีสิวที่คล้ายสิวหนองของคน และท้องป่องเราอ่านในกระทู้ เห็นเขาว่าได้ลูกหมามาใหม่ต้องรีบพาไปตรวจก่อน ...
เราก็ไม่รีรอ วันรุ่งขึ้นจึงนำไปตรวจ ...อ้อ น้องหมาเรามีอาการน้ำมูกไหลด้วยค่ะ สงสัยหนาวจากวันแรก เลยได้ยาน้ำขมๆมาหยอด
ส่วนใต้ท้อง หมอเห็นแล้วดูยังไม่แน่ใจ แบบไม่กล้าพูด เราก็ถามว่าเป็นอะไรคะ หมอถามเรากลับว่าได้มาจากไหน เราตอบไปว่า JJ
หมอบอกว่ายังไม่แน่ใจว่าเป็นไข้หัดหรือเปล่าต้องดูอาการก่อน 1 อาทิตย์ ถ้าไม่ใช่ไข้หัดก็เป็นโรคผิวหนังธรรมดา
เพราะส่วนท้องของลูกหมาบอบบาง ตอนนั้นเรายังไม่รู้ไข้หัดว่าคืออะไร เลยเฉยๆ ...
พอเข้ามาอ่านกระทู้แล้ว แทบกรี๊ด ฮืออออออไข้หัดเป็นแล้วหายอยาก ตายแน่ เรานอนไม่หลับทุกคืน กลัวมันเป็นอะไรไป
เพราะเราเลี้ยงมันข้างล่าง กลัวมันร้องหา จิตตกตลอด weekแต่ ... หลังจากที่กินยาของหมอ แผลหนองของมันเริ่มยุบ ... วันแล้ววันเล่า ...
ยาข๊ม ขม แม่รู้ แต่ก็ต้องบังคับให้หนูกิน ดื้นแล้วดิ้นอีก อย่าดื้อนักเลย อยู่กับแม่นานๆนะ จะได้ดื้อกันอีกหลายๆปีเลย ...
สุดท้าย ณ วันนี้ ทั้งหนองทั้งสะเก็ดไม่มีเหลือให้เห็นอีกแล้ว น้องเขาร่าเริงมากกกกกกกกกก เนื่องจากบ้านเราสนามหญ้า ต้นไม้ เยอะมาก
มีที่ให้เขาวิ่งออกกำลังกายสบายๆ เพราะเขาตัวเล็กจิ๊ดเดียว เขาชอบขึ้นไปนั่งจุมปุ๊กบนกระถาง ตากลมเย็นๆ เห็นแล้วน่ารัก
แต่ที่ไม่ค่อยน่ารักคือ มันแทะต้นไม้ที่ขึ้นใหม่ของพ่อนี่สิ (อิอิ แต่เราไม่บอกพ่อหรอก) ...
แฮ่มมเราเริ่มหายจิตตก แล้วได้ตั้งชื่อว่าไจ๋ไจ๋ ไม่รู้ใครดลใจให้ตั้งชื่อนี้ เราว่ามันดูแมนๆ หล่อๆดี 555 ของใช้น้องไจ๋ไจ๋ ... แน่นอน .... ชายแท้ๆ เลยล่ะ
เสื้องี้ liver pool อาร์เซนอล โถ ให้มันรู้ซะมั่ง อิอิ ...
และแล้ว ... เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อวานญาติเรามาเยี่ยม + เอาลูกหมาชื่อสกูปี้มาเยี่ยมด้วย 1 ตัว ...
เขาดูไจ๋ไจ๋แล้วบอกว่า เนี่ย! ผู้หญิงเฟ้ยยยยยยยยย!!! ก็เป็นอันสลบกันไปหนึ่งยก

ปล. พ่อในที่นี้ คือ คุณพ่อ ของป้าค๊า มิใช่ พ่อโคร่อน -_-

(ติดตามตอนต่อไป)

เรื่องเล่าโคร่อน (ภาค 1)

มีเรื่องที่ป้าเคยเขียนให้โคร่อนใส่ blog ตัวเองเมื่อปีที่แล้ว เอากลับมาอ่านใหม่ก็ยังน่ารักอยู่ เลยเอามาให้อ่าน คลายเครียดกันค่ะ
อ่านแล้วจะเห็นว่า โคร่อนเฉียดตายหลายครั้ง เราก็พยายามยื้อชีวิตมันไว้ทุกครั้ง อย่างเต็มใจ เราเปงเหมือนคู่ที่สนิทกันแล้วค่ะ
วิญญาณเราจูนเข้าหากันแล้ว ไม่ว่าอะไรก็พรากเราจากกันไม่ได้ค่ะ ป้าเชื่ออย่างนั้น


ชื่อเรื่อง : ในที่สุดก็รู้จนได้ว่า น้องหมาเราเป็นหญิงหรือชาย แง่งงง


เริ่มด้วยเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ดิฉันรู้สึกเบื่อ เครียด พอได้มาอ่านกระทู้ห้องจตุจักรแล้ว ต่อมอยากเลี้ยงน้องหมาจึงกำเริบ
หลังจากเมื่อหลายปีก่อนคิดจะเลี้ยง และได้ลูกหมามา 2 ตัวอายุเพียง 1 เดือน แต่...เฮ้อ...เราไม่มีเวลาเพราะทำงานประจำ
จึงต้องให้เพื่อนนำไปเลี้ยง ... ปัจจุบันนี้เราไม่ได้เป็นมนุษย์เงินเดือนแล้ววว เย้ ทำธุรกิจส่วนตัว+อ่านหนังสือสอบ มีเวลามากขึ้น
เลยคิดว่าน่าจะให้ความรัก ความเอาใจใส่น้องหมาได้มากกว่าเดิมความคิดแว่บแรกที่จะได้น้องหมามา
คือ ต้องไป JJ หรือ สวนจตุจักร ทั้งๆที่รู้ว่าสกปรก เชื้อโรคเยอะ แต่ก็อยากที่จะเสี่ยง
เพราะมีความรู้สึกว่าให้มันตายกับเรายังดีกว่าที่จะตายในที่แบบนั้น ขอให้มีความสุขก่อนตายว่างั้นเถอะ ...
แต่เราก็ไม่คิดถึงคำว่า "ตาย" หรอก ณ ตอนนั้น เพราะอยากเลี้ยงม๊ากก (แต่ตอนนี้เริ่มกลัวเพราะอ่านกระทู้นี่แหละ)
พอไปดูที่ JJ ไปประมาณ 6 โมงเย็น ของวันอาทิตย์!!! (โถ เราช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย ว่าช่วงเวลานี้มันแย่ที่สุด)
เราไปเดินดูหมาตรงทางเดินโล่ง (ด้านนอกที่ขายหมาแต่อยู่ในสวนจตุจักร - ตรงที่รถวิ่งได้นั่นแหละ)
เราไม่กล้าเข้าไปด้านในที่มีหลังคา เพราะทั้งหมา ไก่ กระรอก โอ๊ยยย คนยังแสลงเลย ทนกลิ่นไม่ได้ หายใจไม่ออก ดิฉันความพยายามสูง ความอดทนต่ำ ...
โชคดีที่เดินออกมาทางเดินโล่งตามที่บอก เห็นน้องหมาหลายตัวถูกวางขายอยู่ในตระกร้า ...
สำหรับเรามีธงอยู่ในใจแล้วว่าต้องเป็นพันธุ์เล็กและขนไม่ยาว เพราะเป็นมือใหม่ กลัวเรื่องความสะอาดเห็บหมัด และอึก้อนใหญ่!
เราเดินไปเรื่อยๆ เห็นมินพินตัวนึง สีชอคกาแล็ตอายุ 4 เดือน มันเรียบร้อยมาก ก็ดูน่ารักดี แต่รำคาญคนขาย
เพราะดันพูดแทนหมาว่า "ร่าเริงหน่อยสิลูก แม่มารับแล้ว จะได้ไปอยู่ด้วยกัน" แบบว่าคนขายเป็นชาย ฟังดูแล้วแหลๆ อ่ะ 555
แล้วคะยั้นคะยอบังคับให้มันดิ้นหาเราอยู่นั่นแหละ เราทนดูไม่ได้เลยเดินหนีดีก่า ...เดินวนอยู่ 2-3 รอบ ไม่เจอตัวที่ถูกใจ
เพราะเขาเก็บของกันเกือบหมดแล้ว .... พลัน สายตาของเราก็ไปเห็นอยู่ตระกร้านึง กรี๊ดดดดดด น่ารักๆ พันธุ์นี้เลย มินพิน อีเก้งน้อยๆ มี 2 สี สีดำกับน้ำตาล
เราเลยเข้าไปถามคนขายว่าอายุเท่าไหร่ เขาบอกว่าเกือบ 2 เดือน เราก็...อืม...เริ่มสนนิดๆ เพราะไม่เด็กมาก เราก็จับๆอยู่นาน มันก็มางุ้งงิ้งเล่นด้วย
คนขายเลยปล่อยลงพื้นบอกว่ามันซนมาก ปรากฎว่า มันวิ่งเร็วจริงๆค่ะ เหมือนหนีระเบิดสงครามโลก เกือบโดนรถกระบะทับ ทำเอาทั้งคนขายและคนซื้อใจหายใจ
คว่ำ เฮ้ออออออเราถามต่อว่าตัวผู้หรือตัวเมียก๊ะ ... เจ๊ตอบว่า "ตัวผู้ค่า" โธ่ E HA ดูไม่เป็นก็ไม่บอก 555 เพราะเราอยากได้ตัวผู้อยู่แล้ว
เนื่องด้วยความด้อยประสบการณ์ เราก็เชื่อ เลยได้น้องตัวนี้มาในราคา 1,200.- (มีต่อวันพรุ่งนี้จ๊ะ)

เกือบมีเรื่องเพราะลูกชิ้นหมู

สงสัยเรื่องนี้จะเป็นหมันแล้ว ลืมเรื่องราวไปแล้ว 555 นานจัด อิอิ
ขออภัยแฟนคลับทั้งหลาย 555

ยืดผม แอ๊บเด็ก

เมื่อวาน ป้าอารมณ์เปลี่ยว 555 อยู่ดีๆเดินเข้าไปร้านทำผม ไปยืดผมเฉยเลย

ปกติป้าดัดผมอ่ะ แต่เจ๊เสียว sealinda บอกว่าดูไม่ออกว่าดัด 555555

เพื่อเป็นการยืนยันว่าชั้นยักยอกเวลางาน =_=

นอกจากถ่ายภาพมาให้ดูแล้ว ชั้นยังเล่น paint ด้วย 55555

ออกมาดูน่ารักทีเดียว ออกไปทางกระเหรี่ยงคอยาว 555

ตอนนี้ผมลีบๆไงไม่รู้ไม่ค่อยชิน

แต่เชื่อป่ะตอนดัดผมน่ะ ไม่ได้หวีผมมาครึ่งปีแล้ว โฮะๆ หวีหายไปไหนแร้วไม่ยู้

คือ ผมดัดเขาห้ามหวีอ่ะ เพราะมันจะคลายตัวเร็ว กลายเป็นฟูโกะ หุหุ

จริงๆผมยืดเขาห้ามเอากิ๊บมาหนีบอ่ะ เดี๋ยวมันจะเป็นทรงตามกิ๊ฟ แต่จะให้ปล่อยคงทนไม่ได้อะนะ

ลีบซะขนาดนั้น หัวหลิมกันเลยทีเดียว

ลูกตัวดำ

วันนี้ลูกตัวดำ แอบหนีออกจากบ้านค่ะ วิ่งจับกันจ้าละหวั่น

มันวิ่งเร็วมาก ทำเอาชุดทำงานเปื้อนขน กลายเป็นชุดทำงานขนมิ๊งค์กันเลยทีเดียว 555

รูปแรกนี่ตอนมันเด็กๆค่ะ น่ารักเหมือน หนู เลยว่าไหม

ไม่ทันไร วันจันทร์อีกแระ

คิดอย่างนี้ หดหู่จริงๆ เอาใหม่ๆ เอาเป็นว่า เย้ๆ เดี๋ยวเดียวก็วันศุกร์แล้ว กี๊ดๆๆ =_= (ต่างกันไหมเนี่ย)

บล็อคนี้อัพเดททุกวันทำการจริงๆ 555 วันหยุดเอาไว้ทำงาน วันทำงานเอาไว้เขียนบล็อค แหม๊ perfect!!

เห็นในบอร์ดบอกว่า Transformers สนุก เราก็อยากดูแฮะ ตอนแรกอยู่นอกสายตามั่กๆ เพราะมุ่งไปที่แฮรี่ อิอิ

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาดูหนังไทยเรื่อง "องคุลีมาลย์" (เขียนยังไงอ่ะ)

เป็นหนังที่ไม่คิดจะดูเลยยยย เพราะเนื้อภาพดูเก่าๆ หุหุแต่พอได้ดูแล้ว ชั้นจะซื้อของจริงมาเก็บไว้ 555 (ที่ดูน่ะดูดจากเว็บบิท)

ดีมากๆเลยล่ะ ตรงกับชีวิตป้าอย่างแรง ...

ชีวิตป้ามีแต่ความสุขค่ะ สงสัยชาติที่แล้วทำบุญมาดี 555 ความทุกข์ของป้า ... เป็นเรื่องขี้ผงของคนอื่นค่ะ

เช่น เข้า M ไม่ได้ /โดนโคร่อน(หมา)ข่วน / ปวดท้อง / การตัดสินใจเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งคิดออกแค่เนี้ยอ่ะ =_=

ป้าไม่ได้มีเงินเยอะนะ แถมติดลบด้วยช่วงนี้ เพราะเอาไปลงทุน+ทำในสิ่งที่ชอบด้วย อิอิ มีความสุขที่เป็นหนี้มากๆเลยค่ะ

เชื่อป่ะยิ่งเงินเดือนเยอะยิ่งใช้เยอะ ไม่มีเก็บสักเดือน 555

แต่ป้าเป็นคน alert ค่ะ แบบอยู่ไม่สุขอ่ะต้องทำโน่นทำนี่ ทำมันหลายๆอย่าง เยอะๆ

จนบางครั้งก็ทำให้สมาธิสั้นเหมือนกัน 555 คือ ทำได้ทุกอย่าง แต่ทำได้ไม่ดีถึงที่สุด

คือ ถามอะไรมา ป้าก็อับดุลย์ค่ะ รู้มันหมดแหละ แต่เป็นผู้เชี่ยวชาญไม่ได้ เพราะไม่ได้ศึกษาลึกลงไป

ซึ่งในเรื่ององคุลีมาลย์ได้ให้ข้อคิดแก่ป้าว่า "มีความสุขก็ทำให้มีทุกข์ได้" (เข้าเรื่องจนได้)
งงไหม ป้าฟังตอนแรกแล้ว จะมีทุกข์ได้ไงฟะ ... =_= ...

เขาได้ยกตัวอย่างว่า มีความสุขบ่อยๆ ก็ทำให้เราชิน ทำให้เราเบื่อ จนเราต้องแสวงหาความสุขที่มากกว่า นั่นแหละ

ก็กลับมาทำให้เป็นทุกข์อีกแระ ... ใครเป็นแบบนี้บ้าง???

ป้าดูแล้วเข้าตัวอย่างแรง ชั้นมีความสุขจนชินจริงๆ เลยต้องแสวงหาความสุขที่มากกว่า

แต่จริงๆแล้วสุขหรือทุกข์มันก็ขึ้นอยู่กับตัวเรานี่แหละ ว่าจะพอแค่ไหน

แต่ที่เขียนมานี่ แค่เขียนเตือนตัวเองนะ ว่าอย่าแสวงหาความสุขมากมายจนเว่อร์

ไม่ใช่จะตัดการแสวงหาออกไปเลย ก็ชั้นยังเป็นมนุษย์ค่า ยังไม่ไปบวช =_=

ป้าใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเพราะป้ามีจุดหมายใหม่เรื่อยๆอ่ะ เหมือนเล่นเกมส์ น็อคแล้วก็หาเกมส์อื่นเล่น 555

ก็ยังอยู่ในวัฐจักรนี่ล่ะ เงินเป็นหมื่นล้านเนี่ย ถามว่าอยากได้ไหม ... ก็อยากน่ะสิ!! ... แต่...เอาไปทำไมวะ!!

เอามาเก็บไว้หรอ มีเยอะก็ไม่มันส์น่ะสิ 555 เหมือนเล่นเกมส์ the sims ถ้าใช้สูตรโกงเงินแปปเดียวก็เบื่อแร้ววว

สู้เล่นมันตั้งแต่ตอนแรก แบบไร้เฟอนิเจอร์ ทดสอบความอดทนดีกว่า ซาดิสซ์ 555

เฮ้ย ชั้นเขียนอะไรเยอะแยะฟะเนี่ย สงสัยเป็นเพราะฤทธิ์กาแฟ ทำให้คึกแต่เช้า ฮี้ ฮี้ กับ กับ