ป้าเม้าส์ผู้ชายออปชั่นครบ ตอนที่ 1

คำเตือน เรื่องราวต่อไปนี้ อาจไม่เหมาะสมกับผู้หญิงทั้งแท่ง หรือท่านชายมีครรภ์
เนื่องจากมีเนื้อหารุนแรงแฝงมะม่วง กรุณาใช้อะไรยานๆในการอ่านหรือข้ามไป หากจำเป็น!



หากคุณยอมรับข้อตกลง เชิญอ่านและวิจารณ์ได้ตามสะดวก
____________________________________

นี่ ทนไม่ได้ ขอหน่อยเหอะ มันเสื่อมเกินจะทนไหว ...

สะดุ้งกันเป็นแถบๆ ใจเย็น!! คนที่ป้าจะพูดถึงคงไม่มีใครรู้จัก สมมุติว่า ชื่อ อาจารย์ A

____________________________________

เมื่อครั้งที่ป้าไปเรียน ป.โท ป้าได้เรียนวิชาหนึ่งซึ่งมีอาจารย์ A เป็นผู้สอน

อาจารย์ A เป็นอาจารย์หนุ่มหล่อ จบดอกเตอร์จากเมืองนอก อายุ 30 ต้นๆ

คุณพ่อเป็นผู้พิพากษาระดับสูง แหม ถ้าบอกอีกนิดนี่ไปตามหากันได้แน่ๆ -*-

แต่ก่อนป้าเคยเห็นว่าคนที่มีการศึกษาสูงจะต้องมีระดับความจิตใจที่สูงตามไปด้วย

ป้าคิดถูก 70% ค่ะ เพราะมันยังมีบางจำพวกที่อยู่ใน 30%

____________________________________

ในระหว่างที่ป้าเรียนนั้น อาจารย์ A ได้คลืบคลานเข้ามาในชีวิตป้าอย่างช้าๆ เหมือนหนอนชาเขียว กาดื๊บ กาดื๊บ ...

ป้าทำใจให้คุยกะเขามากไปกว่าลูกศิษย์อาจารย์ไม่ได้อ่ะ ลูกศิษย์กับอาจารย์นะคะคู๊ณณณณ!!!

มีอะไรจะเสื่อมไปมากกว่านี้อีกมะ!! หลายคนคงบอกว่า รักกันชอบกัน ก็ไม่มีอะไรมาขวางกั้นได้

ป้าก็เคยคิดอย่างนั้น ... มองโลกในแง่ดี แต่ถ้าให้คุยกันแล้วป้าต้องเรียกว่าอาจารย์เนี่ย มันรู้สึกทะแม่งค่ะ ... คุณไม่แม่งหรอ???

ซึ่งอาจารย์ A ก็มิยอมให้ป้าเรียกพี่ค่า บอกให้เรียกอาจารย์ คุณว่ามันน่า แหวะ.. ไหม

กรรมเป็นเครื่องชี้เจตนาค่ะ อาจารย์ A เป็นอาจารย์ที่ใช้ความเป็นอาจารย์ใกล้ชิดนิสิต นักศึกษา

แล้วใช้ออฟชั่นของตัวเอง เป็นแรงดึงดูด ... เหอะๆ แต่ป้าแหวะค่ะ ยี้ๆๆๆ

ป้าเริ่มปลีกตัวออกมาจากความเสื่อม เพราะรับไม่ได้จริงๆ ถึงป้าจะแก่แต่ก็เลือกนะคะคู๊ณณณณ

ป้าลอง search ชื่อเขาในอินเตอร์เนตดูค่ะ โห อึ้ง ปรากฎไปเจอเว็บรุ่นตอนมัธยมของเขา

เป็นโรงเรียนชายล้วน ชื่อดัง อาจารย์ A คนนี้มีสมยานามเรยกกันในหมู่เพื่อนว่า "ไอ่หูดำ"

โถๆๆๆ เป็นนิสัยแบบนี้แต่เด็กนี่เอง คนพวกนี้มักไม่จริงใจกับใคร ขอแค่ได้ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า นั่นแหละคือความสุขของเขา

สุดท้ายป้าลาออกจากการเรียนไปเลยค่ะ ก็เรียกได้ว่าจบชีวิต ป.โท สังคมเน่าๆแบบนี้ อยู่ไม่ไหว

ถ้าอยู่แล้วเสื่อมลงจะอยู่ทำไม!! ....... 3 ปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว (เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อ 3 ปีที่แล้ว หุหุ)

____________________________________

ล่าสุดอาจารย์คนนี้โทรมาหา ป้าไม่ได้เมมเบอร์ไว้ เลยรับสาย ถามว่าใครคะ?

เขาบอกว่าไม่เคยเมมเบอร์ผมไว้เลยหรอ อาจารย์เอง (ยี้ๆๆๆๆ)

ไม่รู้ทำไมปากป้าเริ่มบิดเบี้ยว ไปคนละทางอย่างอัตโนมัติ (ต่อไปจะเมมไว้ฮ่ะ แล้วจะไม่รับอีกเลย)

เขาบอกว่าจะขอมารับที่ทำงานเพราะมาประชุมแถวที่ทำงานป้า แล้วไปนั่งกินอะไรกันก่อน

ป้าปากไวทันที ทานอะไร!?! (เริ่มไม่มีคะ ขา) เขาบอกว่าไปนั่งดริ๊งกัน .....

ณ บัดนั้น ... ป้าฟังแล้วปรี๊ดแตกค่ะ ไอ่อาจารย์ตัณหากลับ

โถๆๆๆ นึกว่าหลายปีผ่านไป จะหายเสื่อม ...

เดี๊ยนไม่ได้โง่นะฮ้า เดี๊ยนเลิกงาน 5 โมง กว่าจะมารับเดี๊ยนก็พลบค่ำ

กว่าจะไปทานข้าวก็ดึก แหวะ มุขหมาแก่ค่ะ ปกติป้าก็โง่ๆเรื่องพวกนี้นะ แต่เจอ case นี้แล้วฉลาดทันที!!

____________________________________

ไปดีเถิดหนา ป้าขออวยพร บอกตามตรง .. รังเกียจค่ะ รังเกียจคนที่ไม่มองดูตัวเองเลยว่าเสื่อมแค่ไหน

ไปว่ากาลเวลาจะผ่านไปนานขนาดไหน ... ถ้าคุณไม่เปลี่ยนแปลงตัวเอง จากเรื่องชั่วๆ ป้าถือว่าคุณเต็มใจที่จะชั่ว

ถ้าชั่วแล้วมีความสุขก็ชั่วไปจ๊ะ เพราะ ...

"ทุกอย่าง คุณเลือกเอง"

แต่อย่าลืมว่าป้าก็เลือกได้เช่นกัน

"เลือกที่จะไม่รู้จักคนเสื่อมๆอย่างคุณ"