เสื้อ หรือ ผ้าขี้ริ้ว

วันนี้เป็นอีกหนึงวันที่ป้ามาสาย
ก็เป็นภาพที่เห็นกันประจำ ย่องๆ เข้าห้อง เท้าแมวสุดริด
แต่โชคดีที่ว่าฝ่ายป้ามีคนเดียว ก็เหมือนกับป้าเป็นเจ้านายตัวเองนี่แหละ
มีลูกน้อง 1 ตัว คือโคร่อน -*-
อ๊าร์ ช่วงนี้โต๊ะสะอาด ฮิฮิ

นั่งโต๊ะเสร็จ ลำดับต่อไปคือ เปิดคอมฯ นั่นเอง

ในระหว่างเปิดคอม ป้าได้กลิ่นอะไรมาเตะจมูก

กลิ่นอะไรๆๆๆ จมูกป้าไม่อยู่นิ่ง กลับดิ้นดุ๊กดิ๊ก ฟุดฟิด หาแหล่งที่มา

ดมทั้งขึ้นๆ ลงๆ ซ้ายขวาๆ เอๆบีๆ หมดแระ ก็หาไม่เจอ

เลยลุกขึ้น จะถามน้องที่นั่งข้างหลัง

พลันสายตาก็ไปเห็นเสื้อตัวหนึ่ง พาดอยู่บนเก้าอี้ป้า

เสื้อใครฟะ ไอ่เราก็นั่งแบบไม่ได้ดูเล้ย อยู่ด้านหลังแท้ๆ

เลยเอาขึ้นมาดม อ๊างงงงงงงงง เสื้อใครฟะ 555

กลิ่นหอมด้วยง่า ฟุดฟิดๆ อ๊า ดมต่อ คริ คริ

คิดไปคิดมา เอ๊ะ หรือ ผ้าขี้ริ้วฟะ แม่บ้านลืมไว้แน่ๆ เชื่อดิ

ลองเอามาถูโต๊ะดีกว่า

ไม่น่าจะใช่นะ เพราะเสื้อมันเป็นไหมพรหมอมน้ำ ถ้าโดนน้ำที ย้วยแน่ๆ


เอ๊ะ หรือว่า เป็นของวิเศษจากโดเรม่อน พวกผ้าคลุมหายตัวไง
ลองเอาไปคลุมดูบ้างดีกว่า ว่าแล้ว ป้าก็เปิด MP3 เต้นเป็นลิซ่าชั่วขณะ


เล่นไปคนมา ยังความอนาจให้ผู้พบเห็นยิ่งนัก ป้าเห็นนะ ทำปากขมุบขมิบกัน นั่นแอบชมกัน ชิมิคะ อ๊างงงงง
เออ แต่ไม่รู้มีใครตะโกนโพล่งมา ว่าเล่นผีผ้าห่มเหยอออออ?!? ชิ เอาเข้าไปนะ


ดูเสื้อมีสกุลด้วยนะ แต่ท่าทางจะไม่ได้ซักหลายปี ไม่เชื่อหรอ ดูซากดิ
สรุปว่าก็ไม่รู้ของใคร เลยเอามาคลุมกระโปรงไว้ก่อนแล้วกัน
ป้าชอบนั่งเอาขาพาดคอมฯ --> ใครเชื่อก็บ้าค่ะ คนนะ ไม่ใช่ดักแด้ตัวอ่อน!!