
ท่านั่งของโคร่อนท่านี้เป็นที่ชินตาของทุกคนในบ้าน มันเหมือนเป็นหน้าที่
ช่วงหลัง 6 โมงเย็นเป็นต้นไป มันจะนั่งเฝ้าประตูบ้าน เพื่อรอคอยต้อนรับสมาชิกในบ้านหลังกลับมาจากทำงาน
บางทีฉันกลับดึก ฉันก็นึกถึงมันตลอด เพราะมันจะไม่กินข้าวจนกว่าจะเจอฉัน
มันนั่งรอจนกระทั่งพ่อฉันต้องเอารัง เอ๊ะ ต้องเอาที่นอนมันมาวางไว้ด้วย เพื่อมันจะได้นอนเฝ้าอย่างหนำใจ
วันนี้เป็นวันที่ร้อนมาก ตอนเช้าฉันไปเรียนติวกับเพื่อนๆ หลังจากเรียนเสร็จฉันนัดกับเพื่อนไปกินก๋วยเตี๋ยวเป็ดที่โชคชัย 4
โดยที่ร้านหมอหมา อยู่แถวนั้น ฉันเลยบอกเพื่อนให้ผ่านบ้านฉันนิดนึงเพื่อเอาโคร่อนไปฉีดยา
เพราะล่วงเลยเวลาที่จะฉีดยามา 3 เดือนแล้ว
ฉันเข้าไปในบ้านไม่เจอใคร ปกติพ่อฉันจะอยู่ ฉันเห็นว่าไม่มีใครอยู่ ฉันจึงอุ้มโคร่อนออกไปข้างนอกเพื่อไปหาหมอ
ฉันเป็นโรคอย่างหนึ่งคือ ไม่ค่อยเปิดเสียงมือถือ มือถือน่ะเปิด แต่ไม่ได้ยินค่่ะ เลยไม่ได้รับ
หลังจากฉันพาโคร่อนไปฉีดยา จึงฝากร้านไว้แปปนึง เพื่อไปกินข้าว กินเสร็จฉันก็มารับมันกลับบ้าน
เพื่อนฉันมาส่งที่บ้าน สิ่งที่ฉันเห็นในทางซอยบ้านฉันคือ "ฉันเห็นพ่อฉันเดินอยู่ตรงถนน"
พ่อฉันใส่เสื้อแขนยาวพะรุงพะรัง ใส่หมวกใหญ่ๆ ฉันก็งงอากาศร้อนอย่างนี้ออกมาเดินทำไม
แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร ฉันเห็นพ่อฉันเดินเข้าไปในบ้าน ก็เป็นเวลาที่ฉันลงหน้าบ้านเพื่อพาโคร่อนเข้าบ้าน
พอฉันเข้าบ้าน พ่อฉันยังไม่ทันเห็นฉัน ฉันเห็นหน้าตาพ่อฉันซีด ดูลนลาน
ฉันมองแล้วก็สงสัย แต่ในใจไม่คิดอะไร เลยยิ้มถามพ่อว่าเป็นอะไร
พ่อเห็นฉันเท่านั้นแหละ บอกว่า "ลูก... โคร่อน..." พูดยังไม่ทันจบประโยค พ่อฉันเห็นโคร่อน
พ่อฉันเปลี่ยนท่าทีเป็นโล่งอก แล้วทรุดนั่งพักบนเก้าอี้
"พ่อนึกว่าโคร่อนถูกอุ้มตัวไป" (คือช่วงนี้คนงานมาทำถนนเยอะมาก)
พ่อฉันเดินหาโคร่อนนอกบ้านเป็นชั่วโมง อากาศก็ร้อนมาก ก็เพราะตามปกติที่เวลาพ่อฉันมาที่บ้าน โคร่อนต้องออกมารับ แต่วันนี้ไม่มีแม้แต่เงา
ข้างนอกอากาศร้อนมาก พ่อฉันทนเดินหามันเป็นชั่วโมง เดินสอบถามเพื่อนบ้าน กดกริ่งถามเขา ว่าเห็นมันไหม
พ่อฉันเครียดและใจหายมาก ...
พ่อฉันไม่ใช่คนรักหมา ...
พ่อฉันเกลียดหมามาก ...
แต่เพราะ ฉันรักมัน ฉันรักโคร่อน
ฉันรู้ว่า พ่อเลือกที่จะรักตามฉัน เพราะพ่อรักฉันมาก
ถ้าโคร่อนหายไป เขารู้ว่าสภาพฉันจะเป็นอย่างไร
ฉันไม่ได้ตั้งใจ ... แต่ฉันอยากจะบอกว่า ฉันสงสารพ่อ กับเหงื่อที่ออกมา ภาพที่ฉันเห็นในวันนี้ ก็เพราะทำเพื่อฉัน ทำเพื่อสิ่งที่ฉันรัก ... จริงๆ
1 ความคิดเห็นแล้ว!!!:
ซึ้งอ่ะป้า อ่านแล้วคิดถึงปะป๊า T-T
แสดงความคิดเห็น