หลังจากน้ำตาเช็ดดดดดดดดดดดตะม่อน มาพักใหญ่ ...
วันนี้เช้า ป้าก็ได้พบกับความหวังครั้งใหม่ จนอยากจะ กรีดร้อง หริ่ง หริ่ง เป็นจิ้งหรีดเกาะตามซอกขอนไม้ (มันกรีดร้องตรงไหนเนี่ย!)
ก็เมื่อเข้ามาเช็คเมล์ ซึ่งร้างมานาน รู้อยู่แล้วว่าร้าง แต่เพราะมี spam mail ทำให้รู้สึกว่าอย่างน้อยก็มีคนส่งหาป้าบ้าง ประหนึ่งเป็นผู้มีความสำคัญอยู่ตลอดเวลา ทั้งไทยและต่างชาติ ต่างแอบจดเมล์ป้าเอาไว้ และไม่รู้มันเป็นอะไร ชอบส่งมายามวิกาล สงสัยชอบทำสะใภ้นี่เอง ...
เอาล่ะเข้าเรื่อง อิๆ ป้าได้เจอเมล์ของคุณตั้ม ในใจคิดอันดับแรก เฮ้ย เมล์ผู้ชายยยย!!! เอ... เขาจะแก่เท่าเราไหม! หรือเด็กกว่า! เราจะเข้ากันได้ไหม! เราจะโดนข้อหากินเด็กหรือไม่!?
สีแดงระเรื่อเริ่มผุดขึ้นบนใบหน้าป้าเป็นดอกๆ พอมองกระจก สติจึงเริ่มกลับมา เพราะรอยแดงดังกล่าว มันรอยเห็บกัดนี่หว่า โถ อีเห็บ มาทำให้จินตนาการของป้าต้องพังทลาย
สีแดงระเรื่อเริ่มผุดขึ้นบนใบหน้าป้าเป็นดอกๆ พอมองกระจก สติจึงเริ่มกลับมา เพราะรอยแดงดังกล่าว มันรอยเห็บกัดนี่หว่า โถ อีเห็บ มาทำให้จินตนาการของป้าต้องพังทลาย
เออ ว่า แต่ตั้มนี่ ตั้มไหนwa เอ ตั้ม ตอนมหาลัยก็ไม่มี ตอนทำงานก็ไม่มี สรุปคือ ไม่รู้จักแน่ๆ อิๆ แอบไปขอเมล์ป้าจากบรรดาคาสโนว่าแน่ๆ อิ๊ อิ๊ คริ คริ อ๊างงง
ถูกแล้วค่ะ ท่านผู้อ่าน ป้าไม่รอช้า เปิดเมล์ตามความต้องการของท่านผู้อ่านอย่างไม่รีรอ เพราะรู้ว่าลุ้นพอๆกัน แต่ป้าก็ต้องหมดสติสัมปะชัญญะอีกครั้ง เมื่อเปิดเข้าไปพบว่า มีข้อความพลิกผันจากที่คิดไปราวตีนไก่ กับ ตีนนกบนฟ้า
โถ่ ห่านเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย อิตั้ม ชื่อจริง สุรสิทธิ์
เอาประวัติเหวอะไรมาให้ชั้นดู แหม เมิง ทำงานมาได้แค่ 20 วัน ทำมาเป็นแนะนำตัวเอง
ตักน้ำใส่กระโหลกชะโงกดูเงาบ้างนะ จะหลอกให้คนเขาเชื่อ ดันมาบอกว่าเข้าประเทศไทยได้ 20 วัน โคดน่าเชื่อถือเลย กะให้ไปร่วมหัวจมท้ายกะแกน่ะสิ
เสียชื่อคนทำงาน online หมด คนทำอี-คอมจริงๆ เขาไม่มา spam โปรโมทอ่อนๆ แบบนี้กันหรอกจร้า
แล้วถามจริง คุณตั้ม สุรสิทธิ์ หมดมุขแล้วชะมะ ถึงตั้งหัวข้ออีเมล์แบบนี้ กลับไปใช้ชีวิตเศรษฐกิจพอเพียงเหอะ
ขออภัยท่านผู้อ่านด้วยนะคะ การมีศัพท์แสลงเยอะ แต่พวกนี้มันต้องโดนด่าด้วยบล็อคปากมอมระดับเทพอย่างป้าชลลี่ จะได้ตาสว่างเลิกเป็นควายทำนาบนหลังคนซะทีนะคะ คุณตั้มขา