คุณรู้จักบล็อคเกอร์ "คนนั้น" มากแค่ไหน?

ถ้าคุณเป็นแฟนคลับ บล็อคเกอร์คนหนึ่ง เป็นทั้งแขน ทั้งขาประจำของเขา

อ่าน บล็อคเขามาหลายๆปี ฟังคำพรรณนาสรรพคุณตัวเอง ด่าตัวเองบ้าง ด่าคนอื่นบ้าง เศร้าบ้าง

ฉันถามตรงๆเหอะ "คุณรู้จักเขาดีแค่ไหน"

คุณอาจจะรู้เรื่องเขาเยอะ คุณเห็นชีวิตประจำวันของเขา คุณเห็นภาพเขา เห็นรอยยิ้มของเขา

แต่ฉันจะบอกให้ "คุณน่ะ ไม่รู้จักเขาเลย"

ทำไมน่ะหรอ ... โถ่ คุณ ... อย่ามาทำแอ๊บแบ๊วหน่อยเล้ยยยย

ถามจริง สิ่งที่คุณอ่าน สิ่งที่คุณเห็นผ่านเว็บน่ะ มันคือ ... เรื่องจริง รึเปล่า?

คุณตอบพร้อมกัน "จริง!!" -*- เออ!... ฉันก็เชื่อ ว่าจริง ไม่ใช่ไม่เชื่อ...

ฉันถามต่อว่า "มันมีอะไรมากกว่านั้นไม๊?" คุณๆอย่าอึ้ง ฉันตอบเองก้ได้ว่า "มี!!"

ตัวหนังสือที่คุณอ่านผ่านบล็อค มันคืออารมณ์ชั่ววูบ มันคือส่วนหนึ่งของชีวิตของบล็อคเกอร์คนหนึ่ง

ซึ่งฉันสามารถฟันธงได้ว่า มันไม่ถึง 50% ในสิ่งที่เขาเป็นอยู่ด้วยซ้ำ

มันอาจจะเป็นสิ่งที่เขาอยากให้คุณรู้จักเขาในอีกร่างหนึ่ง ทั้งๆที่ตัวเป็นๆเขาไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย

เขาอาจจะพูดเพราะในบล็อค "ครับ ค่ะ" แต่ในชีวิตจริง เขาอาจไม่เคยพูดคำนี้ เขาอาจจะผรุสวาทคำอื่นเป็นอาจิณก็เป็นได้ ...

ร้อยละ 80% ของบล็อคเกอร์ที่เปิดเผยตัวเอง เขาจะไม่เขียนเรื่องเลวๆของเขาลงบล็อคหรอก

...ก็อาจจะมีเขียนความรู้สึกผิดชอบชั่วดีลงไป ... ทำให้ผู้อ่านสงสาร แต่เขาเขียนไม่หมดหรอกคุ๊ณณ!!

ถึงแม้เขาจะเป็นคนเปิดเผยสักแค่ไหน จงจำไว้ "ความลับมันมีในโลกค่ะ"

การที่คุณมองคนคนหนึ่งในแง่ดี ฉันบอกได้ว่า "ไม่ผิดค่ะ" แต่ขอให้หยุดคิดสักนิด ...

"คุณคิดไปเอง จินตนาการไปเองรึเปล่า?" ...

ว่าเขาเป็นอย่างที่คุณวาดภาพไว้ "จริงๆ"

ปล.ทำไมฉันเขียนเรื่องนี้ ... ฉันแค่อยากจะเตือนสติน้องๆและผู้อ่านแอ๊บแบ๊ว
ว่าอย่าเชื่อในสิ่งที่ตนได้อ่าน จนกว่าคุณจะได้สัมผัสตัวเป็นๆของเขา
ถ้าคุณได้สัมผัสแล้ว คุณยังคิดเหมืนเดิม "ฉันดีใจด้วย"

แต่ถ้าคุณสัมผัสกับเขาแล้วรู้สึกผิดหวัง ฉันขอบอกว่า "นั่นคือเรื่องธรรมดา"
อย่าไปโทษเขา ว่าทำไมเขาไม่เป็นอย่างที่คุณเห็นในบล็อค ..

ถามจริง "เขาบังคับให้คุณเชื่อเหรอ" ?

น้อยคนนักที่จะโทษตัวเอง แต่จะก็จะบอกตรงนี้ "คุณน่ะ...ต้องโทษตัวคุณเองค่ะ"

เสนียดของการเขียนบล็อค ตอนที่ 1

อ๊างงงงง หลังจากได้ท่องยุทธจักรมาพักใหญ่ประมาณ 2 วัน (นานมากๆ)

ป้าก็ได้พบเสน่ห์ของการเขียนบล็อค ซึ่งเราจะไม่พูดถึง (อ้าวว!!)
เราจะพูดกันถึง "เสนียดของการเขียนบล็อค" ดีกว่า 555

ไม่ยากค่ะ ถ้าคุณอยากเติมเสนียดให้กับบล็อค
ซึ่งก็ถือเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่ง แต่สร้างสรรค์รึปล่าวอีกเรื่องนึง อิอิ
การเติมเสนียดจะทำให้ บล็อค ของคุณเป็นที่จดจำ โด่งดังขึ้นมาทันตาเห็น
แต่มีคำเตือนว่าชื่อเรียกที่ผู้อ่านเรียกคุณคงมิได้ขึ้นต้นด้วย "คุณ" นำหน้าอย่างแน่นอน
แต่น่าจะเป็นคำแสลงที่ใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น ไอ้ อี นัง(กรณีบล็อคเกอร์กระเทย)
ซึ่งอาจจะทำให้คุณจามได้ไม่เว้นแต่ละวัน อาทิ

"แกๆ ดูบล็อคอีแมวรึยัง แรดมาก ชั้นรับไม่ได้ ยี้ อ๊างงง"
"นี่ หล่อน เช็คบล็อคไอ่จ้อนสิ อัพเดทแล้ว ยี้มาก ขอบอก"


วิธีการสร้าง traffic จากการทำเสนียดให้กับบล็อคอย่างถล่มทลาย ได้อย่างดีเยี่ยม คือ

**เขียนด่าคน**
จากการสังเกตจะเห็นได้ว่า บล็อคที่มีการเหน็บแนม กระทบกระทั่ง จะได้รับความนิยมสูงจริงๆ
แต่ข้อนี้มีกฏอยู่ว่า คุณต้องอย่าแอ๊บแบ๊วเขียน ชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ ไปตรงๆ
มิเช่นนั้นคุณจะได้ไปใช้ชีวิตกับชายฉรรก์ หมู่มากแน่นอน ผู้อ่านจะอ่านข้อความของคุณทุกประโยค
ทุกบรรทัด เชื่อสิ!! ในตอนนี้ คุณต้องอย่าลืมแทรกขี้เวิดทิ้งไว้ให้สงสัยเล่น เช่น

"อย่านึกว่าดั๊นไม่รู้นะฮะว่า นาย ต. เกย์คิง มีเด็กใหม่ เห็นหน้าทาง hi5 แล้ว เหมือนลิงกัง"

ต๊าย ตาย ท่านผู้อ่าน ดูสิ ยิงนกนัดเดียวได้ปืน 2 ตัว ทำให้เด่นๆเข้าไว้
เป็นการไดรฟ์ทราฟฟิคไปยังเว็บ adsense ได้อย่างง่ายๆ
วิธีนี้อาจจะหมวกเทา และดูทุเรศไปสักหน่อย แต่คนที่คลิ๊กเขาก็ต้องสนใจจริงๆ ชิมิล่ะ
ก็ถือมั่วๆว่าเสนอสนองต้องตรงกันแล้วกัน งุงุ

การเขียนด่าหรือเหน็บแนมนี้ จะทำให้เสนียดดังยิ่งขึ้นหากคุณ เขียนกระทบคนหมู่มาก
โดยที่จริงๆคุณไม่ได้ตั้งใจด่าใครเป็นพิเศษหรอก วิธีนี้คนหมู่มากจะเข้ามามีส่วนร่วม
ร่วมหัวจมท้ายกับคุณโดยอัตโนมัติ ซึ่งตามหลักจิตวิทยา คุณส่วนมากจะเร่าร้อน เอ๊ย ร้อนตัว
กับ keywords ที่เข้าตัว ทั้งๆที่ไม่ได้ด่าตัวเองเลยสักนิดส์ แต่การที่ไม่รู้ว่าด่าใครนี่แหละ
เป็นเสนียดของการเขียนบล็อคอย่างแท้จริง คนที่ร้อนตัวจะหมั่นเข้ามาเช็คการอัพเดท
เช็คคนคอมเมนต์บล็อคคุณ แบบไม่ได้ทำงานทำการ ประมาณว่ามันจะเฉลยเมื่อไหร่ฟะว่าด่าใคร
เพราะถ้าชัวร์ว่าด่าตัวเองแน่ๆแล้ว ก็จะเกิดสงครามสิบเหล่าทัพทันที
อย่างที่บอกวิธีนี้ดีที่สุดเพราะจะได้รับทราฟฟิค ถล่มทลายแบบไม่คาดฝัน
แต่มีคำเตือนว่า host คุณต้องรองรับได้กับการ refresh วันละพันๆรอบ -*-

หรือหากคุณแม้ความแค้นส่วนตัวกับ บล็อคเกอร์ด้วยกัน คุณก็สามารถทำเสนียดเขียนเหน็บแนม ให้ผู้อ่านทราบพอเป็นพิธีว่ากำลังเหน็บบล็อคไหน วิธีนี้ก็ดี เพราะบรรดาแฟนคลับบล็อคเกอร์ท่านนั้นจะเข้ามาถล่ม เข้ามาอ่าน บล็อคคุณอย่างที่คุณไม่คาดฝัน วิธีนี้อาศัยการเล่นพรรคเล่นพวกเป็นตัวแปรสำคัญ ดังนั้น บล็อคที่คุณจะเหน็บคุณต้องทราบแล้วว่าเขามีแฟนคลับเป็นพื้นฐานแล้วพอสมควร แต่ถ้าเขามีแฟนคลับมาก แนะนำให้คุณปิดระบบคอมเมนต์ไว้แล้วเขียนว่า "ว่างเมื่อไหร่จะมาเปิด" นั่นจะเป็นสาเหตุให้บรรดาแฟนคลับคันปาก คันมือ คันในร่มผ้ากันเป็นแถวๆ !!

มีอีกข้อนึงคือ ด่าคนอ่าน นั่นแหละ!! ข้อนี้มีกฎว่าคุณห้ามด่าในนามของบล็อคเกอร์เป็นอันขาด เพราะอาจจะเกิดการประท้วงไม่มามุงบล็อคแน่ๆ แต่วิธีการให้คุณปลอมตัวเป็นผู้อ่านแอ๊บแบ๊วอีกคนหนึ่ง
ด่ากันในคอมเมนต์ดีที่สุด คราวนี้จากคนที่เคยคอมเมนต์คุณไม่ถึง 10 คน อาจเพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่าโดยที่คุณเองก็ยังตกใจ วิธีนี้จะทำให้ผู้อ่านอีแอบ เปิดเผยตัวออกมาทีละคน ซึ่งเป็นไปตามหลักการของไทยมุง ประชาทัณฑ์หมู่มากนั่นเอง



หากต้องการข้อมูลเชิงลึก ป้าจะเปิดบอร์ดใต้ดิน สำหรับถามตอบมีภาพปลากรอบ เพื่อให้ศึกษากันอย่างถึงพริกถึงขิงค่ะ !! 555+

หมาน้อย เป็น หมาด๋อย

ห่างหายจากความเศร้ามาคลุกเคล้าเสียงเพลงของป้าชลลี่กันดีกว่า

คือ แก่แล้ว แต่ชอบเพลงวัยรุ่นค่ะ ชอบโยกย้ายๆ ส่ายหัว บิดตัว กระดกบั้นท้าย

กรี๊ดๆๆๆๆ แหม จะให้มาร้องเพลง โอ้ ป่ะป้า โอ้ มะม้า ช่วยบอกทางชั้นที นี่ ไม่ไหวนะฮะ (แต่ก่อนฮิตมากเพลงนี้ อิๆ)

เพลงที่ร้อง ก็ 99.99% เป็นของพี่ๆบลูด้าเบลสฮ่ะ (แอ๊บเรียกพี่ โฮะๆ)

จริงๆป้าพูดไม่ได้มาวันนึงแร้ว ^_^ ร้องเพลงระบายอารมณ์ดีกั่ว

ให้ชื่อเพลงว่า หมาน้อย เป็น หมาด๋อย นะคะ ร้องโดย ป้าชลลี่

ขอมอบให้ ตับแข็งแมน ทุกคนค่ะ เวลาเมาแล้วอย่าทำตัวหมาด๋อยให้คนอื่นต้องเสียใจนะคะ

มันไม่มีต่อสุขภาพจิตของคนและหมา และสำหรับคนที่ไปเมาในค่ำคืนวันนี้

ป้าดีใจด้วยค่ะ คุณทำสำเร็จแล้ว คุณเป็นแรงบันดาลโทสะ เอ๊ย บันดาลใจ ให้ร้องเพลงนี้

เป็นหมาน้อยดีๆไม่ชอบ ชอบเป็นหมาด๋อย ว่าแล้วก็คลิ๊กฟังกันเลยค่ะ

แล้วคุณจะรู้ว่า "มีผู้หญิงแบบนี้ในโลกด้วย(ว่ะ)" 555555555

My Music - ลำยอง โดยป้าชลลี่

. . .

คุณรู้จักหนังเกาหลีเรื่องนี้ไหมคะ The Snow Queen

เนื้อเรื่องช่างเหมือนชีวิตจริงของฉัน

ต่างกันตรงตอนจบเท่านั้น ... ที่ฉันยังมีชีวิตอยู่

ชีวิตแค่โดนทำร้าย แต่ที่สุดมันต้องไม่โดนทำลาย
แค่วันนี้หัวใจสลาย เตือนตัวเองว่าถึงยังไง ฉันยังต้องอยู่
ความรักลวงหลอกมันก็แค่เจ็บปวด ไม่มีค่า ให้มันทำลายชีวิตไม่ได้

ป้าเม้าส์ผู้ชายออปชั่นครบ ตอนที่ 1

คำเตือน เรื่องราวต่อไปนี้ อาจไม่เหมาะสมกับผู้หญิงทั้งแท่ง หรือท่านชายมีครรภ์
เนื่องจากมีเนื้อหารุนแรงแฝงมะม่วง กรุณาใช้อะไรยานๆในการอ่านหรือข้ามไป หากจำเป็น!



หากคุณยอมรับข้อตกลง เชิญอ่านและวิจารณ์ได้ตามสะดวก
____________________________________

นี่ ทนไม่ได้ ขอหน่อยเหอะ มันเสื่อมเกินจะทนไหว ...

สะดุ้งกันเป็นแถบๆ ใจเย็น!! คนที่ป้าจะพูดถึงคงไม่มีใครรู้จัก สมมุติว่า ชื่อ อาจารย์ A

____________________________________

เมื่อครั้งที่ป้าไปเรียน ป.โท ป้าได้เรียนวิชาหนึ่งซึ่งมีอาจารย์ A เป็นผู้สอน

อาจารย์ A เป็นอาจารย์หนุ่มหล่อ จบดอกเตอร์จากเมืองนอก อายุ 30 ต้นๆ

คุณพ่อเป็นผู้พิพากษาระดับสูง แหม ถ้าบอกอีกนิดนี่ไปตามหากันได้แน่ๆ -*-

แต่ก่อนป้าเคยเห็นว่าคนที่มีการศึกษาสูงจะต้องมีระดับความจิตใจที่สูงตามไปด้วย

ป้าคิดถูก 70% ค่ะ เพราะมันยังมีบางจำพวกที่อยู่ใน 30%

____________________________________

ในระหว่างที่ป้าเรียนนั้น อาจารย์ A ได้คลืบคลานเข้ามาในชีวิตป้าอย่างช้าๆ เหมือนหนอนชาเขียว กาดื๊บ กาดื๊บ ...

ป้าทำใจให้คุยกะเขามากไปกว่าลูกศิษย์อาจารย์ไม่ได้อ่ะ ลูกศิษย์กับอาจารย์นะคะคู๊ณณณณ!!!

มีอะไรจะเสื่อมไปมากกว่านี้อีกมะ!! หลายคนคงบอกว่า รักกันชอบกัน ก็ไม่มีอะไรมาขวางกั้นได้

ป้าก็เคยคิดอย่างนั้น ... มองโลกในแง่ดี แต่ถ้าให้คุยกันแล้วป้าต้องเรียกว่าอาจารย์เนี่ย มันรู้สึกทะแม่งค่ะ ... คุณไม่แม่งหรอ???

ซึ่งอาจารย์ A ก็มิยอมให้ป้าเรียกพี่ค่า บอกให้เรียกอาจารย์ คุณว่ามันน่า แหวะ.. ไหม

กรรมเป็นเครื่องชี้เจตนาค่ะ อาจารย์ A เป็นอาจารย์ที่ใช้ความเป็นอาจารย์ใกล้ชิดนิสิต นักศึกษา

แล้วใช้ออฟชั่นของตัวเอง เป็นแรงดึงดูด ... เหอะๆ แต่ป้าแหวะค่ะ ยี้ๆๆๆ

ป้าเริ่มปลีกตัวออกมาจากความเสื่อม เพราะรับไม่ได้จริงๆ ถึงป้าจะแก่แต่ก็เลือกนะคะคู๊ณณณณ

ป้าลอง search ชื่อเขาในอินเตอร์เนตดูค่ะ โห อึ้ง ปรากฎไปเจอเว็บรุ่นตอนมัธยมของเขา

เป็นโรงเรียนชายล้วน ชื่อดัง อาจารย์ A คนนี้มีสมยานามเรยกกันในหมู่เพื่อนว่า "ไอ่หูดำ"

โถๆๆๆ เป็นนิสัยแบบนี้แต่เด็กนี่เอง คนพวกนี้มักไม่จริงใจกับใคร ขอแค่ได้ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า นั่นแหละคือความสุขของเขา

สุดท้ายป้าลาออกจากการเรียนไปเลยค่ะ ก็เรียกได้ว่าจบชีวิต ป.โท สังคมเน่าๆแบบนี้ อยู่ไม่ไหว

ถ้าอยู่แล้วเสื่อมลงจะอยู่ทำไม!! ....... 3 ปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว (เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อ 3 ปีที่แล้ว หุหุ)

____________________________________

ล่าสุดอาจารย์คนนี้โทรมาหา ป้าไม่ได้เมมเบอร์ไว้ เลยรับสาย ถามว่าใครคะ?

เขาบอกว่าไม่เคยเมมเบอร์ผมไว้เลยหรอ อาจารย์เอง (ยี้ๆๆๆๆ)

ไม่รู้ทำไมปากป้าเริ่มบิดเบี้ยว ไปคนละทางอย่างอัตโนมัติ (ต่อไปจะเมมไว้ฮ่ะ แล้วจะไม่รับอีกเลย)

เขาบอกว่าจะขอมารับที่ทำงานเพราะมาประชุมแถวที่ทำงานป้า แล้วไปนั่งกินอะไรกันก่อน

ป้าปากไวทันที ทานอะไร!?! (เริ่มไม่มีคะ ขา) เขาบอกว่าไปนั่งดริ๊งกัน .....

ณ บัดนั้น ... ป้าฟังแล้วปรี๊ดแตกค่ะ ไอ่อาจารย์ตัณหากลับ

โถๆๆๆ นึกว่าหลายปีผ่านไป จะหายเสื่อม ...

เดี๊ยนไม่ได้โง่นะฮ้า เดี๊ยนเลิกงาน 5 โมง กว่าจะมารับเดี๊ยนก็พลบค่ำ

กว่าจะไปทานข้าวก็ดึก แหวะ มุขหมาแก่ค่ะ ปกติป้าก็โง่ๆเรื่องพวกนี้นะ แต่เจอ case นี้แล้วฉลาดทันที!!

____________________________________

ไปดีเถิดหนา ป้าขออวยพร บอกตามตรง .. รังเกียจค่ะ รังเกียจคนที่ไม่มองดูตัวเองเลยว่าเสื่อมแค่ไหน

ไปว่ากาลเวลาจะผ่านไปนานขนาดไหน ... ถ้าคุณไม่เปลี่ยนแปลงตัวเอง จากเรื่องชั่วๆ ป้าถือว่าคุณเต็มใจที่จะชั่ว

ถ้าชั่วแล้วมีความสุขก็ชั่วไปจ๊ะ เพราะ ...

"ทุกอย่าง คุณเลือกเอง"

แต่อย่าลืมว่าป้าก็เลือกได้เช่นกัน

"เลือกที่จะไม่รู้จักคนเสื่อมๆอย่างคุณ"

ป้าชลลี่ล้ำหน้า แต่ได้แต้ม

เย้ๆๆๆ หลายคนคงทราบแล้วว่า ในที่สุดผลแห่งการสะสม account adsense มาหลายแอค
ในที่สุดป้าก็ได้รับความยุติธรรมจากพี่น้องท้องติดกัน เอ๊ย จากกูเกิ้ลค่ะ กูเกิ้ล อิ๊ อิ๊ ก็ได้ใช้ content แล้วจ้า
เริ่ม roadmap ที่เตรียมไว้ได้แล้ว กายพร้อม ใจพร้อม!!
ที่โดนแบนครั้งที่แล้ว คิดว่าเกิดจากความยุกยิกของนิ้วมือ
คือจะคลิ๊กเมนูของเว็บดันคลิ๊กไปโดน ads ครั้งเดียวเอง คือคลิ๊กแล้วรีบกด stop มันก็ไม่เปลี่ยนหน้านะ
แต่ได้ผลค่ะ google ได้ทีรีบส่งเมล์ disable account กันทันที
ใครขี้เกียจทำ adsense อยากโดนแบนก็ใช้วิธีป้าได้ค่ะ เงินที่จะนำมาสร้างรังของโคร่อนก็ยุบไปตามระเบียบ

เอาล่ะ เข้าเรื่องดีกั่ว เดี๋ยวจะเป็นพวกขี้โม้เหมือนตาเดย์ 5555 (เขียนบล็อคย้าว ยาว)
งานนี้ป้ามีล้ำหน้าค่ะ ไม่รู้ใครล้ำไปยัง น่าจะมีแล้วล่ะ เอาเหอะ นานๆมีสาระ
ปกติล้ำหน้าจะไม่ได้ score แต่วันนี้ป้าน่าจะได้นะ เพราะในอนาคตคงมีคน search คำนี้แน่ๆ 555

ที่จะพูดก็คือ การเซ็ตอัพ Google AdSense Video Units ผ่าน YouTube นั่นเอง
ตอนนี้ไม่ต้องสนใจเนื้อหามากก็ได้ ดูแต่ภาพไว้ ให้น้ำลายไหลเล่น
คือป้าสนใจเป็นพิเศษน่ะ อิอิ อ้อ แล้วไม่ต้องตกใจไป ประเทศไทยเป็นประเทศที่ได้รับเกียรติอย่างมากค่ะ
เราจะไม่ได้ทำอะไรก่อนอยู่แล้ว เพราะว่าเขาต้องการให้ประเทศอื่นๆเป็นหนูทดลองยา ใช้ไปก่อน ก๊ากๆๆ สมประเทศอื่น ได้ใช้ก่อน (บ้าป่าวคะป้า?!-เด็กข้างบ้านฝากถาม) ไม่ต้องห่วง เนื้อหาและภาพ ไปจิ๊กเขามา แน่นอน เดี๋ยวให้เครดิต

Step 1: เขาบอกให้ไปที่ หน้า adsense setup ดูภาพเอาเอง ดู๊ดู อิจฉาไหมล่ะ เขามีเยอะมากๆเลย
ในที่นี้ก็เพ่งเล็งไปที่ unit videos ตามลูกศร นะจ๊ะเด็กๆ

Step 2: อันนี้ไม่ต้องดูมันมาก กดตกลงๆ ไปเหอะ อิอิ ก็จริงไม่ใช่หรอ หรือคุณเคยอ่านพวก legal agreement ป้านะรีบๆ accept อย่างเร็ว

Step 3: คอนเฟิร์ม AdSense account กับ YouTube (ทำสำหรับครั้งแรกเท่านั้น)

Step 4: เสร็จแล้ว มันก็จะขึ้นข้อความตามด้านล่างค่ะ

Step 5: จากนั้น ก็มากำหนดชื่อ player name และ คำบรรยาย แล้วก็เลือก theme

Step 6: Define the content matching options. You can let Google figure out your content and provide relevant video ads, or you can help with hints or by specifying the content you want on your site.

Step 7:Then you just click the generate ad code:

Paste the code into your page, like I did here below and you should see an add related to search stuff.

Watch the latest videos on YouTube.com

The next time you go to your Google AdSense set up page and click on video units, you will be taken to a page that shows you your old units and gives you the ability to create new ones or remove old ones.

That pretty much is the detailed walk through of how to set up Google AdSense Video Units for the first time.

โทษที กลับบ้านแล้ว เดี๋ยวมาเขียนต่อ 555555 บล็อคเกอร์วัยรุ่นค่ะ มาเร็วไปเร็ว

เน็ทด๋อย และ หอยแครง

ตอนนี้สภาพจิตใจเริ่มดีขึ้น เย้

สงสัยที่อารมณ์แปรปรวน เพราะว่าเป็นมนุษย์ผู้ชายหลายคนนั่นเอง -*-

แงๆ วันนี้ เลยเปื่อย ลางานครึ่งวัน

กลับมาบ้านแทนที่จะได้พัก ก็ต้องทำเว็บที่ค้างอยู่

"ยิ่งทำให้หงุดหงิดกว่าเดิมทวีคูณ"

เนื่องจากความฉลาดส่วนตัว ห้ามลอกเลียนแบบ

นั่นก็คือ การสร้าง database นั่นเอง!!

จริงๆมันก็ไม่ยากนะ แต่ทำไมมัน denied ฉันอยู่ร่ำไป

ลงแล้วลงเล่าประมาณ 30 กว่ารอบ ตั้งแต่ เที่ยงยัน 2 ทุ่มครึ่ง ยังไม่เสร็จ

อยากนอนใจจะขาด นั่นก็ไม่เท่าไหร่

ระหว่าง อัพ FTP ขึ้นโฮส ก็อยากดูเว็บอื่นๆให้เพลิดเพลินหัวใจ


เน็ทมันด๋อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ค่ะ ท่านผู้อ่าน!!!


หอยเอ๋ย หอยแครง ทำไมพระเจ้าถึงกลั่นแกล้งฉันนัก

เปิดไปบล็อคใคร เว็บไหน มันขึ้นหน้าขาวตลอด

ถ้าใช้ฟรีจะไม่ว่าเลย นี่เดี๊ยนเสียเงินนะยะ


ถ้าจ่ายแล้วเน็ทด๋อย แล้วอิฉันจะจ่ายทำหอย(แครง) ทำไมล่ะ พระเจ้าข้า!!!


อ๊ากกกกกส์ ...


ปล. เขียนเสร็จ...ก็กระโดดลงเตียงอย่างเงียบๆ ด้วยความเพลีย (หลังจากแผลงฤทธิ์)

ฉันต้องนั่งร้องไห้อย่างเดียวดาย

คนอ่านคงงง ป้ามามุขไหน
แต่ก็นะ ตลกยังมีเรื่องเศร้าได้
ทำไมป้าจะมีไม่ได้

ฉันเจอเรื่อง (วุ่นๆ) ของใครต่อใคร
ทั้งที่ฉันก็มีเรื่องวุ่นของฉันเอง
แต่ฉันก็เต็มใจช่วยทุกๆคนนะ

เพียงแต่ลึกๆฉันก็อยากจะมีใครให้ระบาย
เรื่องกลุ้มๆของฉันบ้าง

ฉันอยากอยู่คนเดียว
แต่ตลกมากที่ฉันต้องเดินสายออกงาน
ปั้นหน้ายิ้มระรื่น ทักโต๊ะนั้นโต๊ะนี้
ในงานแต่งงานของเพื่อนร่วมรุ่น



อย่างว่า เขาเชิญมางานจะมานั่งทำซึมก็ใช่ที่
ตัวตลกอย่างป้าก็ยังคงทำหน้าที่เป็นขาเม้าส์ของเพื่อนๆได้อย่างดี

3 ทุ่มฉันกลับถึงบ้าน ฉันอยากระบายให้ใครสักคนฟัง
ปกติฉันไม่ค่อยโทรหาใคร วันนี้ฉันโทรหาคนคนนึง 2-3 ครั้ง
แต่ฉันก็ไม่ได้เล่าอะไร ด้วยความที่ไม่รู้จะแสดงความเศร้าอย่างไร

แต่ครั้งนี้ ฉันโทรไป ฉันได้ยินเสียงว่า "หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้"
ฉันลองออน M มองหาคนคนนึงก็ไม่เจอ แน่นอนว่าฉันเริ่มมีอารมณ์หงุดหงิด
คนที่ฉันโทร คนที่ฉันหา ไม่ใช่แฟนฉันค่ะ แต่ฉันสามารถคุยกับเขาได้
และเขายินดีรับฟังฉัน โดยที่ฉันไม่เกรงใจที่จะรบกวนเวลาของเขา แค่นั้น

ฉันได้ทำสิ่งที่ฉันเสียใจไป จนฉันมานั่งร้องไห้กับตัวเอง




มีสิ่งหนึ่งที่เวลาฉันกลับมาจากที่ไหนก็ตาม
ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเหนื่อย จะหลับ จะกิน
โลกทุกอย่างต้องหยุด ... สิ่งนั้นต้องตรงดิ่งมาที่ฉัน

ฉันกลายเป็นคนสำคัญ สำหรับสิ่งๆนั้น
ไม่ว่าฉันจะดุว่า สิ่งนั้น สักแค่ไหน
สิ่งนั้นเป็นสิ่งเดียว ที่ทำให้ฉันรู้สึกว่า ฉันมีค่าที่สุดในชีวิต

ทุกคนคงเดาถูก สิ่งหนึ่งสิ่งนั้นสิ่งไหน คงไม่พ้นหนูโคร่อน สุนัขที่แสนดีของฉัน

ฉันเปิดประตูเข้ามา ด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิด
โคร่อนพุ่งหาฉัน พร้อมตะกุยขา
วันนี้ฉันใส่กระโปรง มันเอาเล็บข่วนฉัน
ฉันโมโหมัน ...
ฉันม้วนกระดาษ มันนึกว่าฉันเล่นด้วย
ฉันจึงตีมันหนึ่งที ...
แต่ฉันตีพลาด ไปโดนกลางหลังมัน

มันตกใจมาก พอๆกับฉัน
ฉันไม่ได้ตั้งใจ ...

มันมองหน้าฉัน แล้วร้อง เอ๋ง
มันร้องช้ากว่าที่ฉันตี

มันคงถามว่า "ตีฉันทำไม"

หูมันลู่ไปข้างหลัง
มันวิ่งวนไปมา

ฉันอยู่ในอาการตกใจ

มันกล้าๆกลัวๆ อยากเข้ามาเอาใจฉัน แต่ก็ไม่กล้าเข้ามา กลัวโดนตีอีก

ฉันนั่งกับโซฟา อย่างเหนื่อยล้า
ฉันทำอะไรลงไป

วินาทีนั้น ฉันเรียก "โคร่อน"
เท่านั้นแหละ มันพุ่งกระโดดขึ้นตักฉันทันที

มันเลียมือฉัน มันเลียนิ้วฉัน
มันพยายามเอาใจฉัน ขอโทษฉัน

ฉันเอามือลูบหัว มันอย่างช้าๆ
ฉันผิดไปแล้ว
ฉันจะไม่ทำอีก ... ได้ยินไหม

"ฉันขอโทษ"

ฉันทำร้ายคนที่รักฉันได้ลงคอ มันรักฉันอย่างไม่ต้องการอะไรตอบแทน
แม้ว่าฉันจะทำร้ายมัน

ฉันนั่งนวดให้มันสักพัก มันก็หลับคาตักฉัน

ขณะที่ฉันนั่งเขียนนี้ ฉันก็ยังนั่งร้องไห้ไม่หาย
ความทุกข์ที่ฉันมีติดตัวมา
ฉันลืมไปหมดแล้วค่ะ

สงสัยฉันต้องระบายความทุกข์ด้วยการร้องไห้
ตอนนี้ฉันหายเศร้าแล้ว ฉันควรจะเริ่มใหม่ กับสิ่งใหม่ๆ...เสียที


ขอขอบคุณคนที่อยู่เป็นเพื่อนฉันในวันนี้
ทั้งๆที่เขาเหงา ด๋อย เช่นเดียวกับฉัน
แต่เขาเลือกที่จะคุยกับฉัน เอาใจฉัน ทำให้ฉันหัวเราะหน้าคอมได้
คุณต้องไม่เชื่อแน่ๆว่าเขาร้องเพลงผ่าน msn

จริงๆมีคนถามไถ่ ฉันมาเยอะ แต่ฉันเกรงใจ
ฉันไม่อยากให้เขาทุกข์ไปกับฉัน

ปล. ฉันขอบอกคนที่ห่วงใยว่า ตอนนี้ฉันหายแล้ว
ฉันสัญญาว่าจะเขย่าขวดทุกครั้งก่อนดื่ม



ปล. โคร่อนจะได้รับอาหารพรีเมี่ยมชั้นดี ฉันสัญญา

เสื้อ หรือ ผ้าขี้ริ้ว

วันนี้เป็นอีกหนึงวันที่ป้ามาสาย
ก็เป็นภาพที่เห็นกันประจำ ย่องๆ เข้าห้อง เท้าแมวสุดริด
แต่โชคดีที่ว่าฝ่ายป้ามีคนเดียว ก็เหมือนกับป้าเป็นเจ้านายตัวเองนี่แหละ
มีลูกน้อง 1 ตัว คือโคร่อน -*-
อ๊าร์ ช่วงนี้โต๊ะสะอาด ฮิฮิ

นั่งโต๊ะเสร็จ ลำดับต่อไปคือ เปิดคอมฯ นั่นเอง

ในระหว่างเปิดคอม ป้าได้กลิ่นอะไรมาเตะจมูก

กลิ่นอะไรๆๆๆ จมูกป้าไม่อยู่นิ่ง กลับดิ้นดุ๊กดิ๊ก ฟุดฟิด หาแหล่งที่มา

ดมทั้งขึ้นๆ ลงๆ ซ้ายขวาๆ เอๆบีๆ หมดแระ ก็หาไม่เจอ

เลยลุกขึ้น จะถามน้องที่นั่งข้างหลัง

พลันสายตาก็ไปเห็นเสื้อตัวหนึ่ง พาดอยู่บนเก้าอี้ป้า

เสื้อใครฟะ ไอ่เราก็นั่งแบบไม่ได้ดูเล้ย อยู่ด้านหลังแท้ๆ

เลยเอาขึ้นมาดม อ๊างงงงงงงงง เสื้อใครฟะ 555

กลิ่นหอมด้วยง่า ฟุดฟิดๆ อ๊า ดมต่อ คริ คริ

คิดไปคิดมา เอ๊ะ หรือ ผ้าขี้ริ้วฟะ แม่บ้านลืมไว้แน่ๆ เชื่อดิ

ลองเอามาถูโต๊ะดีกว่า

ไม่น่าจะใช่นะ เพราะเสื้อมันเป็นไหมพรหมอมน้ำ ถ้าโดนน้ำที ย้วยแน่ๆ


เอ๊ะ หรือว่า เป็นของวิเศษจากโดเรม่อน พวกผ้าคลุมหายตัวไง
ลองเอาไปคลุมดูบ้างดีกว่า ว่าแล้ว ป้าก็เปิด MP3 เต้นเป็นลิซ่าชั่วขณะ


เล่นไปคนมา ยังความอนาจให้ผู้พบเห็นยิ่งนัก ป้าเห็นนะ ทำปากขมุบขมิบกัน นั่นแอบชมกัน ชิมิคะ อ๊างงงงง
เออ แต่ไม่รู้มีใครตะโกนโพล่งมา ว่าเล่นผีผ้าห่มเหยอออออ?!? ชิ เอาเข้าไปนะ


ดูเสื้อมีสกุลด้วยนะ แต่ท่าทางจะไม่ได้ซักหลายปี ไม่เชื่อหรอ ดูซากดิ
สรุปว่าก็ไม่รู้ของใคร เลยเอามาคลุมกระโปรงไว้ก่อนแล้วกัน
ป้าชอบนั่งเอาขาพาดคอมฯ --> ใครเชื่อก็บ้าค่ะ คนนะ ไม่ใช่ดักแด้ตัวอ่อน!!

หน้าป้าเหมือนอะไร

อยากเห็นหน้าป้ากันเหยออออ ป้าว่าหลายๆคนก็เคยพบเคยเจอกันบ้างแล้ว

ป้าพินิจตัวเองในกระจก อ๊างงงงงงง (จะร้องทำไม -*-)

ป้ารู้แล้วว่าหน้าเหมือนอะไร

ในที่สุดก็ค้นหาตัวเองเจอ

น้อยคนนักที่จะรำลึกได้แบบป้า อ๊างงงงงงง (จะร้องทำไม -*-)

เข้ามาบล็อคป้ารับรองไม่ผิดหวัง เชื่อดิ!!

นี่ไงๆๆ เทียบกันจะจะ









เหมือนมะ? ป้าหน้าหมา ชื่อน่ารักจัง -*- แต่ป้าว่านอกจากหน้าหมาแล้ว ยังเป็นหมาป่วยอีกด้วย
ควรได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิด ไม่ต้องทำสงสัย ป้าเขย่าขวดก่อนดื่มทุกครั้งอยู่แล้นน!!
ใครที่หาว่าป้าบ้า .... ถามจริงเหอะ


เพิ่งรู้เหรอออออออออออออ?!?


ตั้งแต่อยู่มา มีแต่คนบอกหน้าเหมือนสนูปปี้ กับ สกูปี้ดู
ตอนแรกก็ เออ ออ (แบบเอ๋อ คิดไม่ทัน)
ผ่านไป 2 วัน ก็ยังภูมิใจ
ผ่านไป 2 วันครึ่ง เธอๆๆ พี่คนนั้นเค้าชมว่าชั้นหน้าเหมือนสกูปี้ดูด้วยล่ะ!! คนฟังก็ เออ ออ นึกว่าป้าหลงตัวเอง

โถ เพิ่งมานึกกันได้ มันด่าตูนี่หว่า! จะกลับไปด่าตอบ มันก็ไม่ใช่บรรดาลโทสะแระ เฮ้อ เอ๋อสมบูรณ์แบบตั้งแต่สาวยันป้าจริงๆชลลี่

Keyword ยอดฮิตวันนี้ : "ป้าหน้าหมา"

เช้าตรู่ของวันที่ 1 มกราคม 2551

อ๊างงงงงง วันนี้ ขยันอัพจริงๆ
วันนี้ก็ขอนำเสนอเรื่องราวตอนเช้าของวันที่ 1 มกราคม 2551 หลังจากกลับบ้านมาตี 4 ครึ่งมั๊ง
ตื่นมาตอน 6 โมงครึ่ง ทำไปได้นะป้า
พอขึ้นลงมาข้างล่าง โอ๊ววว มันหนาวมาก
ด้วยความเว่อ ป้าจึงต้องทำเสื้อหนาวและผ้าพันคอ มาใส่ ประหนึ่งไปแพรีสเลยทีเดียว (หารู้ไม่ว่าข้างในเป็นชุดนอนเน่าๆ 555+)



อ้าว กำ เอาภาพตัวเองขึ้น สงสัย ICT ไม่ให้เผยแพร่ จึงต้องเซนเซ่อเกิดโมเสกขึ้นมาทันที
ป้าว่าป้าก็ส่องกระจกทุกวัน ก็ไม่ได้เป็นอันตรายต่อดวงตานะ!! จึงโทรไปสอบถาม ICT ได้ความว่า


"ไอ่กระพ้มได้สอบสวนดูแล้ว ครื๊อ..อ ว๊า (= คือว่า น้ำเสียงสั่นเครือ) หน้าของคุณป้า เป็นอันตรายต่อเด็ก สตรีมีครรภ์ ชายฉกรรจ์ และพระภิกษุ คร่าบ (เสียงสุทธิชัย)"
อ่อ มันเป็นอย่างนี้นี่เอง! ด้วยความรักชาติ ป้าจึงไม่มีปากมีเสียง
อ่ะ ก็ดูไปอย่างนี้แล้วกัน ตื่นมาคงไม่มีใครสวยน่ะนะ ผมก็กระเซิง ฟูเป็นสิงโต ว่าจะไปรับจ้างให้เขาเชิดซะหน่อย จะได้มีรายได้เสริมกะเขาบ้าง
(เดี๋ยวมาต่อ ...)


มาต่อแระ งุงุ

มาดูรูปกันเพลินๆดีกว่า ภาคโดย ป้าชลลี่จ้าวเข้า เอ๊ย จ้าวเก่าจ้า -*- (มุขแอบแป้ก)

1.อากาศเย็นสบายแบบนี้ ทำให้โคร่อนครึกครื้นเป็นพิเศษ จะเห็นได้ว่า ตามภาพถ่ายไม่ชัด เนื่องจากมันกระโดดโลดเต้น วิ่งดีใจ วิ่งวนๆ วนแบบแทะหางตัวเอง -*- ราวกับว่าหางไม่ใช่ของมัน เอ้า วนๆๆๆๆ เข้าไป คนถ่ายก็เวียนหัว หมาก็เวียนเฮด พอได้แร้ววว ป้าจะเป็งลม!! (ภาพนี้ โคร่อนน่าจะมีเสียงในใจว่า กรี๊ด กร๊าดดดดดดดด)

2.ในระหว่างที่มันวิ่งวนนั้น พ่อป้าก็มารดน้ำต้นไม้ ดูกล้วยไม้ ตามระเบียบ โคร่อนเห็นคงหมั่นไส้ ชิ นังร่อนชอบมีส่วนร่วมในทุกๆงานเสมอ (เหมือนป้า) รู้สึกว่าพ่อป้ากำลังใช้เชือกฟางผูกต้นไม้อยู่นั้น มันก็เอาปากงับ และดึง พร้อมกับออกเสียงในใจว่า หนูจะเอา!! (ตูละเบื่อ)
ปล. อย่าคิดว่าภาพนี้ คือผีเชือกฟางนะ เห็นบางคน มองภาพมัวๆแล้ว คิดว่าเป็นผีไปหมด -*-

3. มันคงออกแรงสุดยิด จนเชือกหลุดจากมือพ่อป้า (พ่อป้าชอบใส่โสร่งอยู่บ้าน -_-) มันแสดงความภาคภูมิในพร้อมเปล่งเสียง ออกมาว่า ทูบี น้ามมมเบอร์วานนนนน!!! (เกี่ยวป่าวอ่ะ)

4. ก็เป็นไปตามคาด เพราะร่อนถูกพ่อดุ มันจึงกระโดดเหยงๆ ไปอีกทิศทางหนึ่ง แต่ก็ไม่วายเอาเชือกฟางไปด้วย

(เดี๋ยวมาต่อ ...)

5. ต่อๆ ระหว่างที่มันสารวันเตี้ยลงนั้น สายตาป้าเหลือไปเห็นอะไรดำๆ!! ที่หน้าประตู กรี๊ดดดส์ โคร่อนค๊า เพื่อนมาสวัสดีปีใหม่ 2008 ค๊า
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด อ๊างงงงง

6. ฮ๊างงง สบายดีไหมคะคุณพี่ร่อน หนูอยู่ข้างบ้านก็แวะมาทักทาย สวัสดีปีใหม่ตามมารยาทหมาไทยค่ะ
ว่าแต่คุณพี่เอาอะไรมาด้วยคะ นั่นคือเชือกฟางรึป่าวคะ ของคนเอาไว้ใช้ไม่ใช่หรอ พี่ไปจิ๊กมาได้ไง เก่งจัง ตังค์อยู่ครบ
(โคร่อนเอาไปอวดอย่างรวดเร็ว) ปีใหม่ก็ขอให้คุณพี่ร่อน สุขภาพแข็งแรง และมีความเป็นผู้ใหญ่มากกว่านี้นะคะ
คุณป้าผู้เลี้ยงจะได้เหนื่อยน้อยลง เพราะเห็นป้าวิ่งตาม โทรม แฮ่ก ทุกวัน ยังกับจับกบ
อุ๊ยยย อิชั้นพูดมากไปรึป่าวคะ ยังไงขอตัวก่อน เพราะต้องไปทักบ้านอื่นต่อ ตามประสาหมาชอบออกงานค่ะ

ป้าเห็นเพื่อนข้างบ้านกำลังจะไป ป้าเลย บอกให้หยุดก่อนค๊าคุณน้อง ขอถ่ายรูปเป็นที่ระทึกนิดนึงนะคะ เอ้า ชีสสสส์
ด้วยความที่ประตูบ้านบังใบหน้าอันสดสวยของคุณหมาข้างบ้าน เธอเลยมุดหน้าต่ำ ทำให้เห็นจมูกดำๆรำไร
(ป้ามองแล้วคิดในใจว่า นั่นหนูหรือทานูกิ?)

7. เข้ามาเล่นกันก่อนไหมคะ อย่าไปเลยค่ะ ที่บ้านนี้ต้นไม้เยอะ เหมาะแก่ทำอาณาเขตโดยการอึเป็นอย่างมาก
แต่อย่าอึก้อนใหญ่เชียวนะคะ เดี๋ยวป้าเห็นแล้วจะดุเอาค่ะ ป้าบ้านนี้ยิ่งไม่ค่อยเต็ม (แต่ก็น่ารักนะ -*-)
มาเถอะนะ นะ นะ พี่ร่อนกางแขนกางขา ต้อนรับแล้วเนี่ย

8. อ๊าร์ ในที่สุด คุณน้องหมาข้างบ้าน ก็ต้องขอตัวไปรับประทานข้าวเช้าก่อน โคร่อนมองตามด้วยความเหงา ทั้งๆที่กำลังจะอวดการแสดงสะบัดเชือกฟางแล้วเชียว!!


ปล. คนภาคเหนื่อย ขอพักกินน้ำปัสสาวะ แปปนึง

อ่ะ มาต่อก่อนจบ เรื่องของวันนี้ทำให้ป้าได้เรียนรู้สังคมน้องหมา อ๋อ! มันเป็นอย่างนี้นี่เอง สังคมหมาช่างอบอุ่น มีการทักทาย มิตรสหาย ส่วนตัวป้าเริ่มเข้าสังคมหมาได้แล้ว อยู่ในระหว่างปรับตัว คาดว่าในไม่ช้า ป้าจะเข้าสังคมของมันได้อย่างตัวเต็ม เอ๊ะ เต็มตัว!

จบ ... แต่ยังไม่บริบูรณ์ ในวันพรุ่งนี้ มีต่อ ในตอน กลางคืนของวันที่ 1 มกราคม 2550 ค่ะ อย่าลืมติดตามนะจ๊ะ จุ๊บๆ

จะมีใครแนวกว่านี้อีกไหม ใครรู้จักช่วยสะกิดเจ้าของบล็อคนี้ที

ชีวิตประจำวันป้า ต้องเข้าบล็อคคนอื่น แนวสอดรู้สอดเห็น 555+
ซึ่งก็มีไม่มีกี่บล็อคที่ป้าเข้าไป จนกระทั่งมาเข้าบล็อคนี้
นึกว่าเข้าผิดบล็อค ใครรู้จัก ฝากถามที เจ้าของบล็อคนี้ คงแนวมาก -*-