มีทตุ้งติ้ง รวมพลอั้งยี่ ซ่องโจร

โอยยย อกอีแป้น แบนแต๊ดแต๋ จะแตก คร๊า ป้าไม่ได้อัพบล็อคมา 1 อาทิตย์
ชีวิตหดหู่ ดีนะที่มี นัง cbox ช่วยทำให้ป้าระบายออกได้บ้าง อ๊าร์ โล่ง

อิอิ ก็อย่างที่ทุกคนเห็นค่ะ รูปนี้ อยู่ร้างในบล็อคป้ามาร่วมอาทิตย์
อีแอบทั้งหลายคงอยากรู้อยากเห็นกันล่ะสิ 555

เอาล่ะ วันนี้เจียดเวลานอน เวลาทำงาน เวลาหาเงินมา อัพให้ ตามความต้องการของท่านแว้ววว

(เฮ้อ กรู มีผู้อ่านเหมือนมีเจ้านาย...ตามใจเขาหน่อย)

เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา วันไหนวะ? โทดนะ ดูปฏิทินก่อน -- อ๋อ วันที่ 22/2/2008
ป้าชลลี่ได้รับเชิญ จากกลุ่มอั้งยี่แห่งบอร์ดไทยเสียว ให้ไปร่วมรับประทานอาหารมื้อเย็น
นับว่าเป็นเกลียด เอ๊ย เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ป้าคงจะปฏิเสธไม่ได้เป็นแน่

คือ เราเคยได้พบป่ะมาแล้วครั้งหนึ่ง เมื่อ 2-3 อาทิตย์ที่ผ่านมา
แล้วป้าก็ไปทำเสียวไว้ กล่าวคือ นัดแล้วจะไม่ไป 555
เนื่องจากวันนั้นรถติดมาก กลัวเขารอนานไม่ไปดีกว่า แต่โชคช่วยคือ เจอทางด่วนพอดี เย้!!

งานนี้ก็มีด้วยกันหลายคนค่ะ เรียงตามความอาวุโส พี่ต๋อง(อู๋จี้) พี่เจต(Jetlee) พี่ก้อง(Phasis) โก้(Sermphol) โบวี่(Beau) และโปเต้ (ใช้ชื่อ login ว่าไรน๊า) งานนี้ ทุกคนก็รอป้าอีกตามเคย ห่านเอ๊ย ไปงานไหน ช้าทุกที ก็ป้านั่ง taxi จากชิดลม เพื่อไปพระราม 3 ค่ะ รถติดแสรดดด แต่ก็ไม่ช้ามากนะ โชคดีฉิบค่ะ โชคดีของโปเต้ด้วย ได้ข่าวว่าหิวโหยมาก ฮ่าๆ

เราไปทานอาหารญี่ปุ่น แน่นอน ต้องเป็นร้านฟูจิ โทดนะ ไปกันไม่ถึงสิบ แต่อาหารนี่นึกว่ากินกัน 15คน จะอ้วนกันไปไหน
พวกเรา กินไปก็ฮากันไป ก็มีการพูดถึง adsense amazon aff สคิ๊ปต่างๆ ตามประสา คนหน้าเงิน เอ๊ย ม่ายช่าย ตามประสาคนขยันต่างหาก

รูปมีแค่ 1 รูป จริงๆตั้งใจจะถ่ายตั้งแต่อาหารมา แต่เม้าท์เพลินไปหน่อย ลืมเลย แงๆๆๆ พอทานเสร็จ เช็คบิล ก็ทำหน้าซี้ดด เอ๊ย หน้าซีดตามระเบียบ
โก้จ่ายไปก่อน ป้าก็ทำทีชักๆออกๆ อ๊างงงง ลืมตัว (สุดท้ายป้าก็ให้ไปนะยะ 555)

รับประทานเสร็จพี่ต๋องกะโก้ก็ไปเดินห้างต่อแปร๊ปนึง ส่วนพี่ก้องเดินออกไปตนไหนไม่รู้ เรียกไม่ทัน เนื่องจากอิ่มคัพ C เอ๊ย คับทรวกอก จุกจนตะโกนเรียกไม่ได้
ก็เหลืออยู่ 3 หน่อ เอ้า ถ่ายไว้เป็นที่ระทึก แหม คนได้ลงบล็อคป้านี่คือเป็นเกลียดนะคะ ว่าจะคาดตาให้ แต่ทำแล้วทุเรศกว่าเดิม 555 เลยเป็นอย่างนี้ดีกว่า

เดี๋ยวมาอัพต่อ (ขอลงไปช็อปปิ้งข้างล่าง office ก่อน ของ sale ว้อย กรี๊ซซซซซซ ป้าไม่พลาดดดด)



ดูดีมีเกียรติ อ๊างงง รอเค้าอัพก่อนนะ เดี๋ยวจะคาดตาให้ -*-

โอ้ว เย้ มาค่ะ บูชา Wordpress

สวัสดี มาค่ะ วันนี้ไปวันหยุด ควรจะมีการ Relax ชิมิคะ

แหม ป้า!! อยากร้องเพลงก็บอกมาเหอะ 555

ก็ใช่ค่ะ อยากร้องเพลง จะได้ทำงานต่อ

วันนี้อาจจะไปเที่ยว กลับมาอีกทีวันอาทิตย์มั้งคะ

แล้วจะเอารูปมาฝาก ตอนนี้ฟังเสียงไปก่อนแล้วกัน

กรุณาหรี่เสียงให้เบา น่ากลัวมาก มีค่ายเพลงติดต่อมาหลายค่ายค่ะ

บอกว่าขอร้องให้ป้าเลิกร้องเพลงของค่ายเขาได้แล้ววววว!!!

กี๊ดๆๆๆ เหมือนโดนสาดน้ำมนต์ ... ชิ

ไม่ร้องก็ได้ เราจะเล่นกับนักร้องอิสระ ที่ไม่ค่อยดังดีกว่า

คงไม่มีปัญหากับเสียงร้องของป้า เพราะเสียงร้องของเขาก็ใช่ว่าจะดี

ติดที่ว่าเล่นกีต้าร์เสียงก็พอฟังได้ ... เท่านั้น

นี่ชมนะคะ ถ้าให้ป้าปวารณา เรื่องอาจจะยาวไปถึงอุบลราชธานี

ดีที่วันนี้วันมาฆะบูชา ต้องคิดดีทำดี ชิมิ

ลืมให้เครดิตว่า เพลงนี้ คนชื่อ แรดเด้อ เป็นคนแต่งค่ะ

หรือที่เขาใช้ชื่อบล็อคว่า "ผู้ชายง่ายอย่างแรง" เอ๊ะ หรือ อะไร แดงๆนี่แหละ จำไม่ได้แล้วค่ะ

เราเคยได้มีทติ้งกัน แรดเด้อ ทำให้ป้ารู้จักอะไรหลายๆอย่างที่คนแก่ีอย่างป้าไม่เคยรู้ ...

แรดเด้อ มักพูดจาไม่ค่อยรู้เรื่องค่ะ บางครั้งป้าต้องใช้ภาษาหมา ภาษาแมวคุยกัน ถึงจะเข้าใจตรงกัน




ยังไงขอบคุณที่ให้ขโมยเพลงมาร้องแก้เซ็ง

มีคนเคยบอกเธอไหม... แรดเด้อ... ว่าเธอน่ะ ... "แรด" สมชื่อเธอจริงๆ

My Music - Wordpress Final

ศาลาคนเศร้า

จริงๆ วันนี้ ตอนนี้ ต้องเป็นช่วงเวลาที่ป้า ดีใจมาก มันควรจะเป็นอย่างนั้น
เพราะพรุ่งนี้คือวันหยุดที่ฉัน โหยหา ฉันอยากไปเที่ยว ...

แต่โชคไม่เข้าข้าง ทำให้ฉันต้องเศร้าตั้งแต่หลังเที่ยงคืน

ใครจะบอกว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ แต่สำหรับฉัน ไม่เลย มันทำให้ฉันร้องโฮ ได้อย่างไม่อาย

มันเป็นความฝันค่ะ มันก็แค่ความฝันสำหรับบางคน แต่สิ่งนี้ทำให้ฉันรู้ว่า "มันคือจิตใต้สำนึกของฉัน"

ฉันฝันว่า ...

แม่อยากให้ฉันไปบ้านญาติกับแม่ ทั้งที่ฉันไม่อยากไป ฉันมีเรื่องต้องทำ

คือ การอ่านหนังสือสอบ แต่ฉันก็ไปกับแม่ ... การอ่านหนังสือสอบเป็นสิ่งที่ฉันทำมาตลอดชีวิต

ฉันขอบอกว่าฉันชอบอ่านหนังสือ แต่พอรู้ว่าต้องสอบ มันเปลี่ยนเป็นความกดดันฝังลึกๆ ในใจ

ฉันฝันว่าฉันอยากกลับไปอ่านหนังสือมากๆเพราะฉันอยู่นานแล้ว แต่พวกญาติจะนั่งรถไปทานข้าวต่อนอกบ้าน

เชื่อไหม ในฝัน ฉันไม่ได้นั่งรถไปกลับเขา แต่ฉันวิ่งตามพวกเขา ฉันตะโกนเหมือนเด็กๆว่า

"อยากกลับบ้าน..."

"คุณแม่ อยากกลับบ้าน ไปอ่านหนังสือ"


แต่กลับไม่มีใครสนใจฉัน มองฉันด้วยหางตาเหมือนกับว่าเรื่องของฉันเป็นเรื่องเล็กมาก

ที่สำคัญที่สุดคือ "แม่น่าจะเข้าใจฉัน" "แม่ควรจะตามใจฉัน ถ้าฉันจะทำดี"

มันควรจะเป็นอย่างนั้น ในฝันฉันคิดอย่างนั้น ฉันร้องโฮ สุดเสียง เท่าที่จะมีอยู่ ...

และมันทำให้ฉัน "สะดุ้งตื่น" ตื่นทั้งๆที่ฉันอ้าปากค้างเปล่งเสียงโฮ ออกมา

แต่ฉันหยุดไม่ไ่ด้ ฉันยังคงร้องต่อ แต่ร้องอย่างเบาๆ เพราะน้องฉันนอนอยู่ข้างๆ

แล้วฉันก็หลับไปด้วยความเพลีย ...

รุ่งเช้า ฉันก็ตื่นมาทำงานด้วยความเพลียเช่นกัน หน้าฉันโทรมมาก

การร้องไห้ เป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตฉันพินาศมากที่สุด!! มีไม่กี่เรื่องหรอกที่ฉันจะเสียน้ำตา

ฉันคิดทบทวนเรื่องที่ฉันฝัน ... โอ้ ฉันซีเรียสกับการอ่านหนังสือ ขนาดร้องไห้โฮเลยหรือ??

แต่ฉันว่าก็เป็นส่วนหนึ่ง แต่อีกส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะ ฉันคงทนไม่ได้ ถ้าคนที่ฉันรักและรักฉัน ไม่เข้าใจในตัวฉันนั่นเอง

ยังไม่จบ กรรมซัด กรรมซ้อน ของฉัน

เมื่อมีเหตุให้ฉัน ... ต้องเสียใจ ในวันเดียวกัน นั่นเป็นเวลาช่วง 4 โมงเย็นของวันนี้

ฉันกำลังจะเฮที่เลิกงาน ช่วงนั้นฉันเข้าบอร์ดอ่านเหมือนเคย ... มีน้องคนนึง ถามถึงเว็บเฉพาะด้านเรื่องหนึ่ง

ฉันกำลังจะ reply ตอบเขา เพราะฉันรู้จักบล็อคนี้มาจากคนคนหนึ่ง แต่ เอ ... ฉันไม่แน่ใจในชื่อโดเมนแฮะ

ฉันเลยมั่วๆ เข้าไปดูว่าเขียนถูกรึเปล่า ก่อนปล่อยไก่ ... ปรากฏว่า พอฉันเข้าไปดู

สิ่งที่ฉันเห็นกลับทำให้ฉันอึ้ง ... อึ้ง และ อึ้ง ตอนนั้นฉันเหมือนหมาที่สิ้นเรี่ยวแรง

ฉันไม่มีแรงแม้แต่การพิมพ์ M โต้ตอบกับใคร

มือฉันสั่น ตัวฉันเย็น มันสะท้าน เข้าในส่วนลึกของจิตใจ

เขาทำกับฉันได้อย่างไร?

ฉันมองนาฬิกาเป็นเวลา 5 โมงเย็น ถึงเวลา กลับบ้าน ฉันลุกไม่ไหว

แต่ฉันก็ต้องออกกลับบ้านให้เร็วที่สุด เพราะฉันกลัวน้ำตาจะอาบแก้มฉัน

ฉันใส่แว่น ฉันไม่อยากได้ยินเสียงภายนอก ฉันดึงหูฟังขึ้นมาเพื่อฟัง MP3

ฉันว่าแล้ว ... มันต้องไหลออกมา ในระหว่างที่ฉันเดินขึ้นรถไฟฟ้ากลับบ้าน

ฉันเดินไปทั้งที่น้ำตารินนองหน้าฉัน

ฉันขึ้นรถไฟฟ้า ทั้งๆที่น้ำตารินนองหน้าฉัน

ตอนนั้นฉันไม่เห็นผู้คน ไม่มีใครอยู่ในสายตาฉัน ดวงตาฉันเห็นแต่คลื่นน้ำบางๆ

แต่โชคดีที่แว่นฉันหนา คนไม่ค่อยเห็นหรอก ไม่ใช่ว่าฉันไม่อาย แต่ฉันห้ามมันไม่ได้

วันนี้ฉันเหนื่อยมาก 2 เรื่องที่กระทบใจฉัน 2 เรื่องที่ฉันให้ความสำคัญ

มันทำให้ฉันเจ็บ พร้อมๆกันในวันเดียว ...

"ฉันไม่ใช่โรบอท"


ปล.1 มาแก้ไขบล็อคเพิ่มเติม ตอนนั้นพิมพ์ไม่ไหว แต่ป้าไม่ได้เป็นอะไรนะ อ่านเหมือนอ่านนิยายนั่นแหละ แหะๆ
ปล.2 พี่บี tikanaht ฝันแม่นมากกกกกกกกกกก
ปล.3 ขอบคุณโจ สำหรับการช่วยเหลืองานห่าเหวของป้า แงๆ โจไม่ได้เสนอตัวเข้ามาช่วยนะ ป้าขอความช่วยเหลือโจเองอ่ะ จุ๊บๆๆๆ รีบมาอยู่กรุงเย็วๆนะ ป้าจะชุบเลี้ยงอย่างดี 555555555
ปล.4 ขอบคุณขนม ที่เป็น bot ในบล็อคป้า อ๊างงงง ขอให้เหม่งหายไวๆนะจ๊ะ
ปล.5 บ่นเสร็จ ทำงานต่อเว้ย คนอ่านด้วย แหม อย่ามัวแต่อินนะยะ

ความแตกต่าง Domain แบบ public กับ private

ยกเครื่องกันทั้งวัน หลังจากปล้ำกับ blogspot หลายคนคงถาม ทำไมไม่ใช้ wordpress
คำตอบก็หลายๆประการคือ เพื่อนๆส่วนมากทำ link มาที่ Chollyjung.blogspot.com อ่ะ แล้วในบล็อคนี้ก็มีเรื่องราวที่เขียนไว้ เสียดายอ่ะ ไม่อยากย้ายๆไปไหน ก็ยกเครื่องใหม่ หลังจากเชยมานาน เพิ่งมีเวลาว่างก็วันนี้แหละ เฮ้ออออ!

ก็เนื่องจากว่า จะอธิบายเรื่องการจดโดเมนให้สำหรับมือใหม่อ่ะจ้ะ ก็ PM มาถามเยอะ ป้าเอามาไว้ในนี้ทีเดียวดีกว่า -_-" ตอบไม่ทัน มือเป็นปลาหมึกแย้วจ้าาาา

มาพูดกันถึงการจดโดเมน public / private registration กันดีกว่า ว่ามันคืออะไร หมายความว่าอะไร?

ก่อนอื่นต้องรู้ก่อนว่าในการจดโดเมนอ่ะ พวก information หรือรายละเอียดที่เรากรอกลงไปตอนจด ถือเป็นข้อมูลสาธารณะนะเค๊อะ (Public Registration) รายละเอียดก็เช่น ชื่อ นามสกุล ที่อยู่ เบอร์โทร อีแมว ทั้งหลายแหล (แหล่งดูดเมล์มาแสปม 555)่

คุณจะไปบอกว่าเขาเอาข้อมูลส่วนบุคคลมาเปิดเผยได้งาย รู้มะผมลูกใคร!! ... ไม่ได้นะเค๊อะ เคสนี้กร่างไม่ได้ค่ะ เพราะตอนที่เราจดโดเมนน่ะถือว่าเราได้ทำสัญญากับ ICANN ไปในตัวแล้วค่ะ เขาถือว่าข้อมูลต้องเปิดเผย เพื่อไม่ให้มีการมั่ว information (ถ้ามีการจับได้ว่าใส่มั่วก็โดนยึดโดเมน เสียเงินฟรีค่า)

เมื่อมีการเปิดเผย ก็ย่อมมีบางพวกไม่ชอบใจ ชอบเป็นอีแอบว่างั้นเถอะ เขาก็เลยมีบริการขึ้นมาค่ะ เป็นบริการ Private registration เพื่อปกปิดข้อมูลส่วนบุคคลของคุณไม่ให้เผยแพร่สู่ชาวโลก เมื่อคุณใช้บริการตัวนี้แล้ว ทาง WHO-IS ก็จะบันทึกข้อมูลของคุณในรูปแบบ proxy แทน ค่ะ คือเป็นตัวเลขอย่างเดียว ไม่มีตัวหนังสือจ้า

กลุ่มคนที่เหมาะสำหรับการจดแบบ private ได้แก่ อีแอบ ,พวกทำเว็บโป๊ ,เว็บที่เสียงต่อการโดนฟ้องร้องจากในและนอกประเทศ, ผู้ที่ต้องการขายสินค้าแก่ชาวต่างประเทศที่อยากปกปิดไม่ให้รู้ว่าเป็นคนไทย -_-" ,พวกขี้อาย ,พวกทำเว็บคอมมูนิตี้ที่เน้นต่างประเทศ เป็นต้น

เหล่านี้ สำหรับบางกลุ่มถ้าไม่ปกปิดก็อาจเป็นภัยแก่ตัว -_-" ค่าจด private ก็ไม่ใช่ว่าแพงนักหนาค่ะ ราคาไม่ถึงหนึ่งร้อยบาทด้วยซ้ำ หิหิ

ในที่สุดก็เป็นสาวไฮโซเต็มตัว

กรี๊ดดดดดดดดด รู้กันชิมิ ว่ากรี๊ดเพราะอะไร!!

หลังจากที่รอมานมนาน โถ ... ในที่สุด ป้าก็ได้ใช้ chollyjung.com แล้ว เย้ๆๆๆๆ
คือ ไม่ได้ตั้งใจค่ะ คิดว่าชาตินี้ ISP จะไม่อัพเดทแล้ว

ก็ยังขอเว็บที่ดูผ่าน proxy จากโจ อยู่เลย ก็ถือว่า chollyjung.com ได้ฤกษ์เกิดอย่างเป็นทางการ 22.50 น. ของวันที่ 16 กุมภาพันธ์ค๊า เย้ๆ เป็นสาวไฮโซเต็มตัวแล้วค่า อ๊างงงงง

มาว่ากันด้วย ควันหลงวันวาเลนไทน์ ดีกั่ว ...

จริงๆ ตอนแรก นึกว่าจะเงียบเหงา ซบเซา แก่ขนาดนี้คงไม่กระดี้กระด๊าแล้วล่ะค่ะ -_-"

ที่ไหนได้ กลายเป็นว่า นัดบานนนนนนนนน วิ่งทำรอบแทบไม่ทัน (ขนาดนั้น)

คือบรรดาเพื่อนป้าก็โสดด้วย 5 5 5 สวยๆ น่ารักๆ ทั้งนั้น แต่อาภัพคู่ คือบางคนมันก็เก่งเกิน จนไม่มีใครกล้าจีบอ่ะ แบบว่าเข้าถึงยาก ก็แก่ไปพร้อมๆกันนี่แหละ ดีแล้วววว เพื่อนเอ๋ย หุหุ

แต่วันวาเลนไทน์ ป้าก็ไม่อาภัพเสียทีเดียว มีเหยื่อ เอ๊ย มีลูกค้า เอาเงินมาให้ป้าถึงที่ เราก็ต้อนรับขับสู้อย่างดีทีเดียว ถือเป็นลูกค้าชั้นดี เพราะป้างดเชื่อเบื่อทวง 5 5 5 ตอนเที่ยงลูกค้ามาก็พากันไปทานที่ foodloft เซ็นทรัล ชิดลมค่ะ ใกล้ๆที่ทำงานป้า

1.ภาพแรกนี้ เป็นเรื่องดี ต้อนรับวาเลนไทน์ ป้าคาบช้อนเงินมาเกิด กินเงินเป็นอาหาร มิน่า...กินหมดถึงจนกรอบจนถึงวันนี้ คนอะไรกินเงินเป็นอาหาร ...




2. อาหารที่รับประทานกับคุณลูกค้า นานกินทีค่ะ ปกติ ก็ล่อข้าวราดแกงตามข้างทาง พออิ่ม มื้อนี้หมดไปเกือบ 500.- ค่ะ (เสียดายเงินนนนนน 555)






3. คุณลูกค้าจิตตกค่ะ บอกว่าวันวาเลนไทน์ ไม่ได้ให้อะไรมันจาแปลกๆ สงสัยลูกค้าคงรู้สึกเปล่าๆปรี้ๆ เห็นคนแก่ไม่มีอะไรติดไม้ติดมือ (แหม! ก็แบงค์พันไง อิอิ) ป้าก็บอกม่ายต้องคร๊าาาาาา เอ่อ ... ไม่เอาๆๆๆๆ อายอ่ะ ไม่อ๊าวววว แต่กระนั้น... ป้าก็ต้องทำเนียน ไปเดินดูตุ๊กตาเป็นเพื่อน อนิจจัง จะบอกปัดก็ไม่กล้า อุตส่าห์ซื้อให้ ก็หลับหูหลับตารับไป มันก็น่ารักดีด้วยอ่ะ -_- ให้ไม่ดูอายุเล้ยยยย 555 แต่เอ้า ถือว่าเจตนาดีแล้วกัน




4. เท่านั้นยังไม่พอ ในระหว่างเดินลงจากบันได คุณลุกค้าเห็นว่ามีดอกกุหลาบขาย คุณลกค้ามีความรู้สึกว่าต้องซื้อค่ะ คือ ขอเม้าส์ว่าเขาจะอินเทรนด์มากๆ มีโดเมนอะไรล้ำๆ คีเวิดดังๆนี่ คุณลุกค้าสอยหมดค่ะ ก็เลยไม่ค่อยเแปลกใจที่คุณลูกค้าจะซื้อดอกกุหลาบ ... แต่ แปลกใจตรงที่ ซื้อแล้วคุณลูกค้าไม่รู้จะให้ใคร จะถือไปก็คงเขิน (แล้วซื้อทำไมเค๊อะะะะ!) ก็ให้ป้าถือซะงั้น เอ่อ ... ขอโทษนะคะที่ต้องบอกว่า กรูอายค่ะ -_-" ป้าเองก็ใช่ว่าจะกล้าถือ โอ๊ยยยยยยยยย กลุ้มใจกับคุณลูกค้าคนนี้จริงๆ ดีนะที่เป็นลูกค้าชั้นดี !! สุดท้ายป้าก็ต้องเอาไป สนองอารมณ์คุณลูกค้าค่ะ อืมๆๆๆ ขอบคุณค่ะ ถือว่าเป็นฤกษ์ดีแล้วกัน


ู

จริงๆมีเรื่องราวอื่นๆอีก แต่พอเหอะ เดี๋ยวยาววววววววววววว เฮ้อ!!

ป้าโดนแบลคเมล์

14 กุมภาวันวาเลนไทน์ เมื่อป้าออนไลน์ คนแรกที่ปี้ เอ๊ย แฮปปี้ป้า อย่างรวดเร็ว คือ โจ ค่ะ

ป้าดีใจอ่ะ ใจก็รู้ว่า ถ้าโจเห็นป้าออนไลน์ ก็ต้องรีบส่ง msg หาแน่ๆ โจเข้าใจความรู้สึกป้าดี และวันนี้เราก็เหงาเหมือนกัน

หลังจากนั้น มือถือป้าก็ msg ดัง มี SMS เข้ามา Happy Valentine แหม! ก็ไม่พ้น ... ใครหว่า ... ใช่พี่บีหรือเปล่าคะ 55555 ลงท้ายด้วย 799 อ่ะ ขอโทษด้วยยังไมได้ mem เบอร์ สัญญาว่าจะเมมเบอร์ทุกคนแล้ว แงๆๆๆ

ขอบคุณคนที่แคร์ความรู้สึกป้าตลอด ป้าขอบคุณมากค่ะ ^_____^

มาถึงเรื่องโดนแบลคเมล์ 5555 มีพี่อยู่คนนึงที่ป้ารู้จัก ... เราก็รู้จักกันมาพอสมควร เป็นพี่ที่บอร์ดเสียวนี่แหละค่ะ

ก็ได้ meeting ตัวเป็นๆกันเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา เจอกัน 6 คน มี พี่ก้อง phasis พี่ต๋อง โก้ เสริมพล โบ เต้

เขามากรุงเทพเพื่อคุยงานกันค่ะ ส่วนป้าก็ไปเสนอหน้าตามระเบียบ 5555555 (ไม่ได้รู้เรื่องด้วยเล้ย)

ทุกคนน่ารักและเป็นกันเองมาก จะฮากันถึงหนายยยยย กร๊ากกกกก

เรื่องมีอยู่ป้า เมื่อคืน ป้าเหงา เซ็ง ทำงานเยอะเกิน เพิ่งรู้สึกตัว เลย request บอกพี่ก้อง phasis ว่าอยากร้องเพลง

พี่เขาจัดให้ทันใด คิดเพลงกันอยู่นานม๊ากๆ ป้าก็ได้ I need Somebody ของบี้นั่นเอง อิอิ กระชากวัยกันสุดๆ

พี่ก้องขนาดไม่สบายก็จัดเพลงมาให้ตามร้องขอ แต่พี่คะ ... ทำม๊ายยย ไปปรับซะเสียงสูงขนาดน้านนน จะให้ร้อง โอเปร่า หรืออย่างไร

แต่ตอนร้องเที่ยงคืนแล้วค่ะ ถ้าป้าเปล่งเสียงไปนี่ ข้างบ้านมีปาขวด หมาแมว เห่าหอนระงมแน่ๆ

เสียงที่ออกมา ก็ ... ทุเรศค่ะ ทุเรศมากกกกกก นึกว่าฟัง ยุงบ่น เปลี่ยนเนื้อร้อง เพิ่ม เสียงแมว เพี้ยนกันระนาว

แต่ป้าก็ด้านส่งให้พี่เขาค่ะ เพราะตกลงกันไว้ว่า จะให้เสียงพี่เค้าร้องทับเสียงอนาจๆของป้า

แล้วป้าก็ไปนอนค่ะ ตอนเช้ามา มาดูที่กระทู้ อยากจะกรีดร้องเป็น เสียงจิ้งจกหลงทางงงงงง

เฮ้ยยยยยยยย ไม่มีเสียงพี่ก้อง phasis สักแอะ ทามม้ายยย มีแต่เสียงทุเรศๆของป้า กรีซซซซซซซซซ

ประนามค่ะ อย่างนี้ต้องประนาม ทำอย่างนี้กับป้าได้งายยยยย แง่งงงงงง กระโดดงับคอเลย

อายก๊า ก๊า ก๊า ก๊า โถ ... แก่แล้ว ยังร้องเสียงแมว 5555

เอ่อ ... แต่ถ้าทำให้คุณผู้อ่าน ที่กำลังเศร้าอยู่กับวันแห่งความรักเหมือนป้า ได้ยิ้ม กรุ้มกริ่ม กับเพลงนี้
ป้าก็ยอมอายค่ะ คงมีคนที่เหงากับวันนี้เยอะ ...

http://vdo.bizile.net/feat/feat.swf

ชาตินี้จะได้ใช้ไหม Chollyjung.com

เป็นที่น่า หายใจ ยิ่งนัก
เหมือนกำซัด กำซ้อน

หลังจากที่ ได้ให้คุณ august จด chollyjung.com ให้

เนื่องจากเห็นแก่ของฟรี ... ใช้ได้ 1 วัน ... ก็ต้องเป็นอันถูกยึดคืน ... ตามที่หลายๆคนได้ทราบมา

กระนันป้าก็มิยอมแพ้ ... ไปจดมาใหม่อีกรอบ ...
แต่ ...

โชคชะตาทำไมสึนามิป้าขนาดนี้
เข้า chollyjung.com ได้จริง
แต่ไม่ link กับ blogspot กลับเข้าไปสู่หน้า parking ของโฮส

ได้ความว่า ... เป็นที่ ISP ค้าง ... ยังไม่ปรับ DNS มายัง blogspot

โถ ... อนิจจัง หอยน้อย ... อุตส่าห์เสียเงินเพื่อมาเขียนเรื่องราวไร้สาระ
หมดอารมณ์เลย ชิ

ใครเป็นเหมือนกันบ้าง ที่จดโดเมนฟรีตอนนั้น แล้วค้างแบบป้า แงๆๆๆๆ

หมีเปียกค่ะ

โอ๊ววว วันนี้ เป็นวันนี้หิวโหย

หลังจากป้าไม่อยากทานอะไรทั้งเช้า บ่าย ... ผลก็คือ หิวโคตตตตต
นั่งทำงานอยู่ท้องร้อง เจี๊ยกๆ
ทันใดนั้น สวรรค์ก็ส่งคนคนหนึ่ง เข้ามาทักป้าใน MSN

ป้าๆ กลัวอ้วนป่าว - ไม่
ป้าๆ ชอบหมูกรอบป่าว - ชอบ

...
...

ถามทำไมฟะ ??

ป้าๆ เดี๋ยวจะแวะเอาข้าวหมูกรอบไปให้

พระเจ้า พระจ้าววววข้า

หนูรอดแล้ววววววว

หนูหิวมาก และหนูก็จะเอา หมูกรอบ หมูกรอบ หมูกรอบ

อะไรจะน่ารักปานนั้น แวะเอามาให้แถวที่ทำงานป้า

คุณว่า ป้าโชคดีไหม??
ป้าว่า ป้าโคตะระ โชคดีค่ะ 5555555

แต่ ... พระเจ้าแอบกลั่นแกล้งหนู
ให้ ... ฝนตกมาห่าใหญ่
กำจริงๆ

แต่ ฝนก็หยุดชั้นไม่ได้ หนูจะเอา มาดูภาพกันเลยค่ะ
ถ่ายจากมือถือส่งผ่าน mms เลยไม่ค่อยชัด

แหม อุตส่าห์มา ป้าต้องหาอะไร เป็นของล่อใจหน่อย อิอิ

ปล. ใครมาดูเอาเอง

อ๊างงงง ... แต่ มันตัวอะไรฟะ ป้าเรียกไม่ถูก เลยอุปโลกเป็นหมี 555

ต้องเตรียมร่มไปด้วยค่า มันห่าใหญ่มาก

เออ ป้าใส่ชมพูทั้งตัว ... ต้องหาว่าป้าบ้าแน่ๆ 55555

ดูสิ ฮือๆ หมีเปียกเลย

กรี๊ดดดดด ใครเนี่ยยยยยยย ได้ข่าวว่าเพิ่งไปฉีดวัคซีนมา

หนูเก่งมากค่า ... อิอิ ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนค่ะ Khanom แฟนพันธ์แท้ป้าชลลี่ 555555

กับ น้องจ๋า ฉายา เหม่งลิง นั่นเอง!!

เย้ เอาตุ๊กตาหมีเปียกมาล่อ ได้ผลแฮะ!!

ขนมหอบหมูกรอบข้าวเปล่าที่ตัวเองทำมาให้ป้ากินถึงที่เลยค่ะ

ป้าซึ้งมาก

วันนี้ป้าเศร้าค่ะ ยอมรับ แต่พอขนมป้า

ป้าทั้งอิ่มกาย อิ่มใจ แม้ฝนฟ้าไม่เป็นใจ ... แต่น้ำใจที่มีให้ ป้าขอพลีกายให้เลยค่ะ 5555555

กรี๊ดๆๆๆ นี่ไง หน้าตาข้าวที่ป้าได้อยู่ในท้องป้าเรียบร้อยแล้ว "อร่อยที่สุดในโลกกกกก"

ใบไม้ร่วง

. . .

. . .

มันก็เป็นไปตามกาลเวลา

. . .

. . .

ของใบไม้ ใบหญ้า
. . .

. . .


ที่จะต้องร่วง ต้องหายตายจากกันไป

. . .

. . .

บางที ทั้งๆที่ยังไม่ถึงเวลา ที่ใบไม้จะร่วง

ต้นไม้คิดว่าใบไม้ยังอยู่ที่เดิม

แต่เมื่อหันกลับมา ใบไม้ไม่ได้เคียงข้างอยู่เหมือนเดิม

แต่ก็เป็นกาลเวลาอีกนั่นแหละ

ที่ซักพักจะมีใบไม้ใบใหม่งอกออกมา

ตราบเท่าที่ต้นไม้ ยังมีชีวิตอยู่
. . .

. . .

วันนี้มาแนวน้ำเน่า ขำๆค่ะ >_> (ตาเหล่)


ถ้าเข้ามาแล้ว บล็อคไม่ได้อัพเดท ไม่ต้องตกใจ
ช่วงนี้ป้ามีปัญหานิดส์หน่อย แค่นิดหน่อยเอง ไม่ต้องห่วงกันนะจ๊ะ
เดี๋ยวป้าก็กลับมา โย่ววววววววว

มีปัญหาสอบถามมาจากทางบ้านค่ะ :
ป้าเคยไม่ออนไลน์บ้างไหม? ... ป้าเคยค่ะ!! มีไม่กี่กรณีหรอกค่ะที่ป้าไม่ออนไลน์
แหม ก็เพราะป้าไม่ได้นอนอยู่ที่บ้านตัวเองไงคะ เช่น ไปเที่ยวต่างจังหวัด จะให้ออนยังไง ให้แบก PC ไปเหรอคะ
เอ๊ะ แล้วถ้าอยู่กรุงเทพแล้วไม่ได้ออนละคะ? (ใครตะโกนถามมาเนี่ย) - อ๋อ สงสัยโคร่อนป่วยค่ะ ต้องดูแล หรือมีภารกิจสำคัญอย่างอื่นจ้าถึงไม่ได้ออน
แหม ป้าไม่ใช่ผู้ชายนะเค๊อะที่จะไปค้างอ้างแรมที่อื่นได้ง่ายๆ ป้าก็มีสาเหตุแค่นี้แหละค่ะที่ไม่ได้ออนไลน์ ^_^

ได้ของเล่นใหม่มา ดีใจม๊ากกก

วันนี้ ป้าแวะไป ฟอร์จูน มาค่ะ ^_^

ป้าไปหาซื้อหนังสือ ซื้อมาเป็นกระบุง

จริงๆป้าอยากได้นาฬิกาเรือนใหม่ด้วย เรือนเก่าหมดอายุขัยแล้ว

ไปๆมาๆ สายตาเหลือบไปเห็น ของเล่นใหม่ กรี๊ซซซ

ป้าอยากได้มากกกกกก สนนราคา 1890.- ป้ารับไม่ได้ค่ะ เลยต่อรองเหลือ 1900.- ถ้วน

แม่ค้าโอเคด้วยล่ะ แหม นานๆ ป้าต่อราคาได้ ปกติซื้อราคาเต็มตลอด ... ภูมิใจจังเลย

ป้าต้องใช้มันทำงานนิดหน่อย แต่คิดว่าคงเอาไว้เล่นมากกว่า อิอิ

ซื้อเสร็จรีบกลับมาบ้าน!!!!! เพื่อจะเข้าอินเตอร์เน็ต อวดใครบางคน

เย้ๆๆๆๆๆๆ ปรากฏว่า ... ไม่เห็นสนใจกันเลย แป่วววววววววววว!

ป้าพยายามบอกว่าซื้อของเล่นใหม่มา กะจะให้ทายสักหน่อย ป้ารีบกลับบ้านเพื่อสิ่งนี้

อารมณ์อยากอวด ... เฮ้อ ป้ามุขแป๊กค่ะ เหี่ยวอ่ะ เคยเป็นกันไหมอารมณ์นี้

จากกระดี้ กระด๊าสุดขีด พอได้คุย ... ได้เจออะไรบางอย่าง ค่าความกระดี๊ กระด๊า ของป้า ลดลงเหลือ 0 ทันที ...

แตป้าก็อยากจะลองของ หยิบมันออกมาอย่างเชื่องช้า แล้วก็ใช้มัน

ปรากฏว่าใช้ไม่เป็น ต้องโทษเทคโนโลยี ที่ทำให้ของใช้ยาก

ผลสรุปของเรื่องวันนี้ คือ "หัวล้าน ได้แก้วค่ะ"

แปลความหมายคือ คนหัวล้าน ถึงแม้จะหัวล้าน แต่สิ่งที่ตัวเองคิดว่าเลวร้าย มันก็ไม่ได้เลวร้าย จนถึงขั้นสุดเสมอไป บางสิ่งอาจมีข้อดีของมัน เราต้องหัดมองข้อดี ของกันและกัน เหมือนกับคนหัวล้าน ที่แม้ไม่มีผม แต่ก็มีศรีษะที่ใสปิ๊งน่าดูดดื่มเหมือนแก้วค่ะ

ปล. 1 ถ้าลูกหลานถามว่าสุภาษิตนี้มาจากไหน ช่วยตอบว่า มาจาก "คนบ่มีข่า" ค่ะ อย่าบอกว่ามาจากป้านะ อายเด็ก 55555555
ปล.2 ของเล่นนี้คืออะไรหนอออออออ อิ๊ อิ๊ อิ๊