ปีใหม่ อะไรก็เปลี่ยน

ไม่จริงเลย กับหัวข้อที่จั่วมา

ปีใหม่ ก็เหมือนเดิมมมมมมมมมมมมค่ะ

เหี่ยวยังไงยังงั้น ดักดานทำเว็บ ขายขงขายของ ทำงานประจำเหมือนเดิม

มีเงินก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น เพราะมัน "เดิมๆ "

เพื่อไม่ให้บล็อคป้าร้าง อย่างแรง จึงนำความสพรึงมาให้ท่านผู้อ่าน รู้สึกกระตุ้นต่อมอยากรู้อยากเห็น

อาจจะทำให้มีความรู้สึกใหม่ๆเกิดขึ้นกับท่านผู้อ่านในปีนี้ระหว่างการอ่านบล็อคป้า

เช่น คุณป้าแก่โขงเจียม เอ๊ย แก่ไม่เจียม เป็นต้น ก็ดู๊ ดู ปีที่แล้ว แอ๊บเด็กมาตลอดศก

ตามภาพนี่ ปาปารัซซี่! แอบถ่ายป้าค่ะ ก็ไม่ทราบว่า ป้ามีเสนียดหรือเสน่ห์ก็ไม่ทราบ

ดึงดูดจ๊วบ ช่างภาพน้อยใหญ่ แห่แหน กันมาถ่ายภาพป้ากันอย่างบ้าคลั่ง อ๊าคคค

ใช่ค่ะ ตื่นเถิดเถิดชาวไทย! เชื่อก็บ้าแร้น

แท้จริงแล้ว ป้าตั้งกล้องไว้ที่โขดหิน แล้วรีบวิ่งไปถ่าย เก็กหาเปลือกหอย เปลือกทุเรียน กันไป

เออ ภาพออกมาก็พอดูได้ แต่ที่จะเน้นให้ดูก็คือ ผมเผ้่าไง คะ

ปีที่แล้ว ผมยุ่งๆเหยิงๆ ... อ๊ะ แต่ไม่ได้ตั้งใจ จะละม้าย แอนนา คูโบต้า นะคะ (หรือ คูนิโคว่านี่แหละ จำไม่ได้ ) อ๊างงง

ปีใหม่ก็ไปชะอำมาค่ะ ไปเช้าเย็นกลับ ไปแล้วอารมณ์เสีย มีปัญหากับหอยอีกแร้วกรู ไม่รู้เป็นอะไรกับมันทั้ง หอย ทั้งเห็บ

คือ สั่ง ยำหอยนางรม 35 บาท คือ 1 ชุด ชิมิ ไอ้ที่ขายตามชายหาดอ่ะ ตัวดีเลย โกงตัวแม่เลย แม่ค้าพวกนี้

มันจัดการงานนอกสั่ง ทำให้ป้า 3 ชุด ยำใส่ 1 กล่อง เสียไป 100 บาท ทุเรศมาก คนไทยด้วยกัน หน้าด้านเหลือทน

ไอ่เราไม่เคยเจอก็ไม่ได้หันไปดูมันยำเพราะคิดว่าสั่งไปแล้ว แสดดดด มื้อนั้นก็กินหอยจุกคาปากค่ะ







เมื่อวันเคาท์ดาวน์ ก็มีโอกาส ได้ไปดูคอนเสิร์ตเล็กๆของนูโว ที่คริสตัล ปาร์ค

เล่นเพลงเก่าแสดดดดดดดดดดดดค่ะ พี่น้อง เชื่อไหม เล่นเพลง "สุดๆไปเลย"

ตั้งแต่พระเจ้าเหา คนฟัง สนุกกันกริบเลยค่ะ แต่ก็นะ ถือว่าดูโจ ก้อง อิๆ

ก็หาภาพ ปญอ ที่แอ๊บแบ๊วสุดยิด ดูแล้วไม่ค่อยประเทืองปัญญาหรอกค่ะ

กรุณาดูที่ตัวกวางจะดีกว่า ดูเส้นสายของกวางไฟแล่บ ตัวนี้ ว่า มีกี่ตัวเอ่ย

ถูกต้องคร๊าบบบ 2 ตัว แม่ลูก ตัวเล็กๆนั่นลูกมันนะ ไม่ใช่เขียด!




เฮ้อ และแล้วก็เข้าสู่ปีใหม่อย่างแท้จริง

ทุกอย่างมันไม่เปลี่ยนจริงๆท่านผู้อ่าน ป้าเลย ตัดสินใจ เปลี่ยนเอง!

การเปลี่ยนครั้งนี้ หลังจากมองกระจก ป้าก็ไม่คิดชีวิตเหมือนกัน วิ่งสิคะ! มาคิดอีกที อ้าว ตัวเรานี่หว่า อ๊างงง

ตัด เฉือน มันไปให้หมด อยากลองเป็น พวก เวิ้งว้าง Women มั่งค่ะ เบื่อแร้น working women

ตัดแล้ว ก็สงสารคนดูเหมือนกัน แต่ช่างมัน ไม่ใช่ตาป้า 555

พรุ่งนี้ ป้าจะเอา กิ๊ป สีแสด มาใส่ค่ะ ชอบแสดดดดด ดีนัก ป้าอยากลองเอามาติด เพราะอยากรับรู้ความรู้สึกของพวกพุดเดิ้ล สักครั้ง ว่ามันจะรู้สึกยังไง ที่คนไปหนีบไปมัดจุกติงต๊องให้มัน

มาถึงจุดนี้ก็ต้องขอกล่าวคำว่า สวีดัส สวัสดี อย่าลืมปิดไปก่อนนอน อ้อ แล้วอย่าลืมปิดตาด้วยนะ! เดี๋ยวไม่ได้นอนของจริง