Trademark lawyer
target traffic usa
free software program
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ โคร่อน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ โคร่อน แสดงบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2008

Miniature Pinscher (MinPin)

วันนี้ขอนำเสนอภาพหนูโคร่อน เด็กดื้อ งุ๊งงิ๊ง


หัวเหม่งเด็กดื้อ





ตอนเด็กก็ผอมดีหรอกนะ หนูโค





ความสามารถพิเศษของโคร่อนคือ แอบในพงหญ้า ทำเหมือนลูกนกกะลังฟักไข่





หัวหนูโคเหม่ง มันชอบมานั่งที่ตัก พันธุ์นี้ขี้อ้อนมาก



ก่อนนอนมันต้องเล่นตุ๊กตาก่อน -_-*




โคร่อนและ ตุ๊กตาหน้าเหมือน บางครั้งเห็นตุ๊กตานอนอยู่หน้าบ้านแล้วตกใจ เดินเข้าไปใกล้ อ่าว ตุ๊กตานี่หว่า -_-*




โคร่อนตอนเด็กตัวเล็ก เสื้อมันคือถุงเท้าพ่อป้านั่นเอง (อิอิ แอบตัดมา)
มันชอบมานอนบนตัก เหมือนนอนเปล -_-*

วันเสาร์ที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2008

วันร้อนๆ กับพ่อฉัน และโคร่อน



ท่านั่งของโคร่อนท่านี้เป็นที่ชินตาของทุกคนในบ้าน มันเหมือนเป็นหน้าที่
ช่วงหลัง 6 โมงเย็นเป็นต้นไป มันจะนั่งเฝ้าประตูบ้าน เพื่อรอคอยต้อนรับสมาชิกในบ้านหลังกลับมาจากทำงาน
บางทีฉันกลับดึก ฉันก็นึกถึงมันตลอด เพราะมันจะไม่กินข้าวจนกว่าจะเจอฉัน
มันนั่งรอจนกระทั่งพ่อฉันต้องเอารัง เอ๊ะ ต้องเอาที่นอนมันมาวางไว้ด้วย เพื่อมันจะได้นอนเฝ้าอย่างหนำใจ

วันนี้เป็นวันที่ร้อนมาก ตอนเช้าฉันไปเรียนติวกับเพื่อนๆ หลังจากเรียนเสร็จฉันนัดกับเพื่อนไปกินก๋วยเตี๋ยวเป็ดที่โชคชัย 4
โดยที่ร้านหมอหมา อยู่แถวนั้น ฉันเลยบอกเพื่อนให้ผ่านบ้านฉันนิดนึงเพื่อเอาโคร่อนไปฉีดยา
เพราะล่วงเลยเวลาที่จะฉีดยามา 3 เดือนแล้ว
ฉันเข้าไปในบ้านไม่เจอใคร ปกติพ่อฉันจะอยู่ ฉันเห็นว่าไม่มีใครอยู่ ฉันจึงอุ้มโคร่อนออกไปข้างนอกเพื่อไปหาหมอ

ฉันเป็นโรคอย่างหนึ่งคือ ไม่ค่อยเปิดเสียงมือถือ มือถือน่ะเปิด แต่ไม่ได้ยินค่่ะ เลยไม่ได้รับ

หลังจากฉันพาโคร่อนไปฉีดยา จึงฝากร้านไว้แปปนึง เพื่อไปกินข้าว กินเสร็จฉันก็มารับมันกลับบ้าน
เพื่อนฉันมาส่งที่บ้าน สิ่งที่ฉันเห็นในทางซอยบ้านฉันคือ "ฉันเห็นพ่อฉันเดินอยู่ตรงถนน"
พ่อฉันใส่เสื้อแขนยาวพะรุงพะรัง ใส่หมวกใหญ่ๆ ฉันก็งงอากาศร้อนอย่างนี้ออกมาเดินทำไม
แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร ฉันเห็นพ่อฉันเดินเข้าไปในบ้าน ก็เป็นเวลาที่ฉันลงหน้าบ้านเพื่อพาโคร่อนเข้าบ้าน

พอฉันเข้าบ้าน พ่อฉันยังไม่ทันเห็นฉัน ฉันเห็นหน้าตาพ่อฉันซีด ดูลนลาน
ฉันมองแล้วก็สงสัย แต่ในใจไม่คิดอะไร เลยยิ้มถามพ่อว่าเป็นอะไร

พ่อเห็นฉันเท่านั้นแหละ บอกว่า "ลูก... โคร่อน..." พูดยังไม่ทันจบประโยค พ่อฉันเห็นโคร่อน
พ่อฉันเปลี่ยนท่าทีเป็นโล่งอก แล้วทรุดนั่งพักบนเก้าอี้

"พ่อนึกว่าโคร่อนถูกอุ้มตัวไป" (คือช่วงนี้คนงานมาทำถนนเยอะมาก)

พ่อฉันเดินหาโคร่อนนอกบ้านเป็นชั่วโมง อากาศก็ร้อนมาก ก็เพราะตามปกติที่เวลาพ่อฉันมาที่บ้าน โคร่อนต้องออกมารับ แต่วันนี้ไม่มีแม้แต่เงา

ข้างนอกอากาศร้อนมาก พ่อฉันทนเดินหามันเป็นชั่วโมง เดินสอบถามเพื่อนบ้าน กดกริ่งถามเขา ว่าเห็นมันไหม
พ่อฉันเครียดและใจหายมาก ...

พ่อฉันไม่ใช่คนรักหมา ...

พ่อฉันเกลียดหมามาก ...

แต่เพราะ ฉันรักมัน ฉันรักโคร่อน

ฉันรู้ว่า พ่อเลือกที่จะรักตามฉัน เพราะพ่อรักฉันมาก

ถ้าโคร่อนหายไป เขารู้ว่าสภาพฉันจะเป็นอย่างไร


ฉันไม่ได้ตั้งใจ ... แต่ฉันอยากจะบอกว่า ฉันสงสารพ่อ กับเหงื่อที่ออกมา ภาพที่ฉันเห็นในวันนี้ ก็เพราะทำเพื่อฉัน ทำเพื่อสิ่งที่ฉันรัก ... จริงๆ

วันอาทิตย์ที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2008

คุณภาพชีวิตดีขึ้น เมื่อมี Toshiba Portege M600

หลังจากที่ป้าใช้ PC มานานนนนน นม และนมยานนนนน

Laptop ที่บ้านก็มี แต่ไม่เคยใช้ เพราะรู้สึกเวลาพิมพ์แล้วไม่สะใจ

จนกระทั่ง ได้มาทำโปรเจ็คนึงกับเพื่อนๆ ที่ต้องทำงานนอกบ้าน

แบก Laptop ตัวเก่าไป หนักอิ๊อ๋า เพราะป้าทำงานประจำนั่งรถไฟฟ้าใต้ดิน ยันรถไฟฟ้าบนดิน

แบกตลอดทาง จนกระทั่งทนไม่ไหว ซื้อใหม่ดีกั่วว่ะ

spec ที่ต้องการก็คือ เบา ใช้ทำ photoshop dreamweaver bluetooth เล่นเน็ตไ้ด้พอแร้วพี่น้องงงง

วันนั้นป้า เลยบอกน้องชาย go to ฟอร์จูน บัดนาวววว!!!

ดูไปดูมา ก็ไม่รู้จะซื้ออะไร ไม่มีข้อมูล ไม่ได้ดูอะไรไปเล้ยยยย รู้แต่ว่า หนูจะเอา -_-"

จนเกือบค่ำแระ น้องบอกให้หลับตาชี้ๆไปเลยเหอะ ... ก็สรุปก็ชี้เจ้า Toshiba Portege M600 นี่แหละ

คือ สีขาวสวยใส สะดุดตามาก ประกอบกับไฟหลอกเด็กสีฟ้าด้านล่าง ส่องประกายคำว่า Portege ถูกใจคนแก่มาก




โดยในรุ่นนี้มีหน้าจอ 13.3 นิ้ว ใช้อินเทล คอร์ทูดูโอ (Core 2 Duo) พร้อมฮาร์ดดิสก์ SATA ขนาดความจุ 160 GB พร้อมเวบแคม 1.3 ล้านพิกเซลติดมากับเครื่อง (ชอบมาก) สนนราคา 48,000 บาท แน่นอนว่าผ่อน 0% ก๊ากๆๆ





รุ่นนี้มันมี Vista มาให้ ช้ามาก เราไม่เอามันไว้ค่ะ เอาออกให้หมด ลง XP ใส่ทับเลย เร็วมากกกกกก

มีข้อเสียนิดหน่อย คือ แบ็ตหมดเร็ว แต่ก็ไม่มีปัญหาเพราะใช้สายอยู่แล้ว

ที่สำคัญ มันทำให้คุณภาพชีวิตดีขึ้นมากๆ เดี๋ยวนี้ มี wireless ฟรีตามร้านกาแฟ

เราสามารถเปลี่ยนที่ทำงาน เหล่หนุ่ม จิบกาแฟ ข้างนอกได้อย่างชิวๆ





นอกจากนี้ เครื่องนี้ทำให้ป้ามีปฏิสัมพันธ์กับคนที่บ้านมากขึ้น หลังจากขลุกอยู่แต่ข้างบนบ้้าน ซึ่งข้างบนจะเป็นห้องทำงาน โต๊ะ เก้าอี้ อลังการมาก คือจะลงมาข้างล่างต่อเมื่อมีคนเรียกทานข้าว







ปัจจุบันนี้ป้านั่งโต๊ะญี่ปุ่นอยู่ข้างล่าง ร่วมดูทีวีกับที่บ้าน รู้สึกดีมากๆอ่ะค่ะ คือ เราทำงานแต่เราก็รู้สึกไม่ได้อยู่คนเดียว มีคนเดินผ่านไปผ่านมา เห็นเขารดน้ำต้นไม้ ทำกับข้าว ล้างรถ จัดบ้าน เพราะพอเราทำงานก็จะพูดกับคนอื่นน้อยลง ส่วนโคร่อนก็จะชอบเป็นพิเศษ ที่ป้าอยู่ข้างล่างตลอด เพราะโคร่อนขึ้นข้างบนไม่ได้ มันก็คงรู้สึกเหมือนป้า คือ แค่ได้เห็นว่าป้าอยู่ตรงนั้นกับมัน มันก็คงอุ่นใจ มานอนบนตักบ้าง นอนข้างๆบ้าง ซึ่งป้าก็ชอบมากๆค่ะ



Specifications:
CPU: Intel Core 2 Duo T5450 (1.6GHz, 2MB L2 Cache), Intel Core 2 Duo T7100 (1.8GHz, 2MB L2 Cache), Core 2 Duo T7300 (2GHz, 4MB L2)
Chipset: Intel’s Santa Rosa (Intel 965GM Express chipset)
Front-side Bus: 667MHz (T5450), 800MHz (T7100, T7300)
Memory: DDR2 SDRAM
Memory Capacity: 1GB - 4GB (2 slots)

Graphics/Display:
Display: 13.3″ Wide Clear SuperView TFT LCD
Resolution: 1280×800 WXGA
Touchscreen: No
Widescreen: Yes
Graphics Chipset: Integrated Mobile Intel® Graphics Media Accelerator (GMA) X3100
Graphics Memory: Up to 358MB Total (shared out of system with 1GB overall memory)
Other: VGA Out

Storage:
Hard Drive: Serial ATA (SATA) - 120GB, 160GB
Optical: Internal “Ultraslim” DVD SuperMulti Drive (9.5mm), Dual-Layer
Other: 3D HDD Motion Sensor (for protection the hard drive) Toshiba Portege M600 DVD Writer

Connectivity :
Wireless: 802.11a/g
Modem: 56K
Ethernet: 10 / 100 Ethernet
Bluetooth: Integrated Bluetooth v2.0 with EDR
Mobile Broadband:
Other: Diversity Antenna,

Input/Output:
Audio Chipset:
Speakers:
Audio I/O: Microphone in, Headphones out
USB: 3x USB 2.0
Firewire: 1x i.LINK (IEEE 1394)
PC Card: 1x ExpressCard
Flash/Memory Card Reader: 5-in-1, Secure Digital (SD), Memory Stick (MS), Memory Stick Pro (MS PRO), MultiMedia Card (MMC), xD
Other:

Security:
Biometric/Fingerprint: Yes
Other: Password Utility


Software & Warranty:
Operating System: Microsoft Windows Vista Home Basic, Vista Home Premium, Vista Business,
Other Software: Toshiba Configfree, Toshiba Summit, Toshiba PC Diagnostics Tool, Adobe Acrobat reader, TOSHIBA Disc Creator, Toshiba DVD Player, Ulead DVD MovieFactory®, Toshiba PC Diagnostics Tool, Norton Internet Security 2007 (90 days), Microsoft® Office Ready (Office 2007 Professional Trial - 60 days)
Warranty: 1 year or 3-year Carry-in International Limited Warranty for parts/labor (1 year for battery)
Drivers: PC.Toshiba-Asia.com/support

Battery:
Options:
Battery Life:

Dimensions:
Width: 310mm (12.2 inches)
Depth: 227mm (8.9 inches)
Height: 30.2 - 34mm (1.2 - 1.3 inches)
Weight: Starts at 1.89kg (starts at 4.2 pounds)

วันพุธที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2008

เช้าตรู่ของวันที่ 1 มกราคม 2551

อ๊างงงงงง วันนี้ ขยันอัพจริงๆ
วันนี้ก็ขอนำเสนอเรื่องราวตอนเช้าของวันที่ 1 มกราคม 2551 หลังจากกลับบ้านมาตี 4 ครึ่งมั๊ง
ตื่นมาตอน 6 โมงครึ่ง ทำไปได้นะป้า
พอขึ้นลงมาข้างล่าง โอ๊ววว มันหนาวมาก
ด้วยความเว่อ ป้าจึงต้องทำเสื้อหนาวและผ้าพันคอ มาใส่ ประหนึ่งไปแพรีสเลยทีเดียว (หารู้ไม่ว่าข้างในเป็นชุดนอนเน่าๆ 555+)



อ้าว กำ เอาภาพตัวเองขึ้น สงสัย ICT ไม่ให้เผยแพร่ จึงต้องเซนเซ่อเกิดโมเสกขึ้นมาทันที
ป้าว่าป้าก็ส่องกระจกทุกวัน ก็ไม่ได้เป็นอันตรายต่อดวงตานะ!! จึงโทรไปสอบถาม ICT ได้ความว่า


"ไอ่กระพ้มได้สอบสวนดูแล้ว ครื๊อ..อ ว๊า (= คือว่า น้ำเสียงสั่นเครือ) หน้าของคุณป้า เป็นอันตรายต่อเด็ก สตรีมีครรภ์ ชายฉกรรจ์ และพระภิกษุ คร่าบ (เสียงสุทธิชัย)"
อ่อ มันเป็นอย่างนี้นี่เอง! ด้วยความรักชาติ ป้าจึงไม่มีปากมีเสียง
อ่ะ ก็ดูไปอย่างนี้แล้วกัน ตื่นมาคงไม่มีใครสวยน่ะนะ ผมก็กระเซิง ฟูเป็นสิงโต ว่าจะไปรับจ้างให้เขาเชิดซะหน่อย จะได้มีรายได้เสริมกะเขาบ้าง
(เดี๋ยวมาต่อ ...)


มาต่อแระ งุงุ


มาดูรูปกันเพลินๆดีกว่า ภาคโดย ป้าชลลี่จ้าวเข้า เอ๊ย จ้าวเก่าจ้า -*- (มุขแอบแป้ก)



1.อากาศเย็นสบายแบบนี้ ทำให้โคร่อนครึกครื้นเป็นพิเศษ จะเห็นได้ว่า ตามภาพถ่ายไม่ชัด เนื่องจากมันกระโดดโลดเต้น วิ่งดีใจ วิ่งวนๆ วนแบบแทะหางตัวเอง -*- ราวกับว่าหางไม่ใช่ของมัน เอ้า วนๆๆๆๆ เข้าไป คนถ่ายก็เวียนหัว หมาก็เวียนเฮด พอได้แร้ววว ป้าจะเป็งลม!! (ภาพนี้ โคร่อนน่าจะมีเสียงในใจว่า กรี๊ด กร๊าดดดดดดดด)


2.ในระหว่างที่มันวิ่งวนนั้น พ่อป้าก็มารดน้ำต้นไม้ ดูกล้วยไม้ ตามระเบียบ โคร่อนเห็นคงหมั่นไส้ ชิ นังร่อนชอบมีส่วนร่วมในทุกๆงานเสมอ (เหมือนป้า) รู้สึกว่าพ่อป้ากำลังใช้เชือกฟางผูกต้นไม้อยู่นั้น มันก็เอาปากงับ และดึง พร้อมกับออกเสียงในใจว่า หนูจะเอา!! (ตูละเบื่อ)
ปล. อย่าคิดว่าภาพนี้ คือผีเชือกฟางนะ เห็นบางคน มองภาพมัวๆแล้ว คิดว่าเป็นผีไปหมด -*-




3. มันคงออกแรงสุดยิด จนเชือกหลุดจากมือพ่อป้า (พ่อป้าชอบใส่โสร่งอยู่บ้าน -_-) มันแสดงความภาคภูมิในพร้อมเปล่งเสียง ออกมาว่า ทูบี น้ามมมเบอร์วานนนนน!!! (เกี่ยวป่าวอ่ะ)




4. ก็เป็นไปตามคาด เพราะร่อนถูกพ่อดุ มันจึงกระโดดเหยงๆ ไปอีกทิศทางหนึ่ง แต่ก็ไม่วายเอาเชือกฟางไปด้วย

(เดี๋ยวมาต่อ ...)

5. ต่อๆ ระหว่างที่มันสารวันเตี้ยลงนั้น สายตาป้าเหลือไปเห็นอะไรดำๆ!! ที่หน้าประตู กรี๊ดดดส์ โคร่อนค๊า เพื่อนมาสวัสดีปีใหม่ 2008 ค๊า
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด อ๊างงงงง

6. ฮ๊างงง สบายดีไหมคะคุณพี่ร่อน หนูอยู่ข้างบ้านก็แวะมาทักทาย สวัสดีปีใหม่ตามมารยาทหมาไทยค่ะ
ว่าแต่คุณพี่เอาอะไรมาด้วยคะ นั่นคือเชือกฟางรึป่าวคะ ของคนเอาไว้ใช้ไม่ใช่หรอ พี่ไปจิ๊กมาได้ไง เก่งจัง ตังค์อยู่ครบ
(โคร่อนเอาไปอวดอย่างรวดเร็ว) ปีใหม่ก็ขอให้คุณพี่ร่อน สุขภาพแข็งแรง และมีความเป็นผู้ใหญ่มากกว่านี้นะคะ
คุณป้าผู้เลี้ยงจะได้เหนื่อยน้อยลง เพราะเห็นป้าวิ่งตาม โทรม แฮ่ก ทุกวัน ยังกับจับกบ
อุ๊ยยย อิชั้นพูดมากไปรึป่าวคะ ยังไงขอตัวก่อน เพราะต้องไปทักบ้านอื่นต่อ ตามประสาหมาชอบออกงานค่ะ

ป้าเห็นเพื่อนข้างบ้านกำลังจะไป ป้าเลย บอกให้หยุดก่อนค๊าคุณน้อง ขอถ่ายรูปเป็นที่ระทึกนิดนึงนะคะ เอ้า ชีสสสส์
ด้วยความที่ประตูบ้านบังใบหน้าอันสดสวยของคุณหมาข้างบ้าน เธอเลยมุดหน้าต่ำ ทำให้เห็นจมูกดำๆรำไร
(ป้ามองแล้วคิดในใจว่า นั่นหนูหรือทานูกิ?)

7. เข้ามาเล่นกันก่อนไหมคะ อย่าไปเลยค่ะ ที่บ้านนี้ต้นไม้เยอะ เหมาะแก่ทำอาณาเขตโดยการอึเป็นอย่างมาก
แต่อย่าอึก้อนใหญ่เชียวนะคะ เดี๋ยวป้าเห็นแล้วจะดุเอาค่ะ ป้าบ้านนี้ยิ่งไม่ค่อยเต็ม (แต่ก็น่ารักนะ -*-)
มาเถอะนะ นะ นะ พี่ร่อนกางแขนกางขา ต้อนรับแล้วเนี่ย




8. อ๊าร์ ในที่สุด คุณน้องหมาข้างบ้าน ก็ต้องขอตัวไปรับประทานข้าวเช้าก่อน โคร่อนมองตามด้วยความเหงา ทั้งๆที่กำลังจะอวดการแสดงสะบัดเชือกฟางแล้วเชียว!!


ปล. คนภาคเหนื่อย ขอพักกินน้ำปัสสาวะ แปปนึง

อ่ะ มาต่อก่อนจบ เรื่องของวันนี้ทำให้ป้าได้เรียนรู้สังคมน้องหมา อ๋อ! มันเป็นอย่างนี้นี่เอง สังคมหมาช่างอบอุ่น มีการทักทาย มิตรสหาย ส่วนตัวป้าเริ่มเข้าสังคมหมาได้แล้ว อยู่ในระหว่างปรับตัว คาดว่าในไม่ช้า ป้าจะเข้าสังคมของมันได้อย่างตัวเต็ม เอ๊ะ เต็มตัว!

จบ ... แต่ยังไม่บริบูรณ์ ในวันพรุ่งนี้ มีต่อ ในตอน กลางคืนของวันที่ 1 มกราคม 2550 ค่ะ อย่าลืมติดตามนะจ๊ะ จุ๊บๆ

วันพุธที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2007

พาโคร่อนไปงาน pet ความอับอายที่แสนอนาจ






ขึ้นต้นชื่อเรื่อง คงรู้ชะตากรรมของป้ากันแล้วใช่ไหมคะ
วันเสาร์ป้ามี plan พาหนูโคร่อนไปงาน pet ที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติฯค่ะ
พาไปช่วง 6 โมงเย็น คนเยอะมากไม่มีที่จอด
เพราะดันมีงานสวนสนุกด้านหลัง ใกล้ค่ำแล้ว โคร่อนก็เหมือนง่วงๆ งอแงตลอดทาง

เฮ้อ ... ในที่สุดก็หาที่จอดได้ซะที ...

สิ่งที่ป้าเตรียมไปคือ ปลอกคอเล็กๆ กะที่จูงสายเล็กค่ะ ก็เพราะมันตัวเล็ก จะให้ใช้โซ่ล่ามได้ไง
แต่ ... ป้าคิดผิดค่ะ ...

เริ่มต้นด้วยการอุ้มมันเข้าไปในงาน เพราะไม่ไว้ใจไอ่ตัวเล็ก เนื่องจากมันชอบบ้า alert ตื่นเต้น ดื้อเป็นที่สุด

มันเริ่มแล้วค่ะ .... เริ่มส่งเสียงร้อง เสียงของมันคือ "อ๊างงงง อ๊างงงง" อย่างที่ป้าชอบร้องนั่นแหละ
คือมันร้องคงอยากลง แต่เนื่องด้วยถนนมีรถผ่านเลยไม่เอามันลงดีก่า รอเข้าไปในงานค่อยปล่อย

พอเข้างานไป ทุกคนมองป้าเป็นตาเดียว ... อีนี่ทรมานสัตว์ ... ก็มัน อ๊างงงง ก๊างงงงงงง ดังขึ้นเรื่อยๆ
ครือ อยากจะบอกทุกคนว่า "หนูไม่เกี่ยวค่า มันร้องเอง แงๆๆ" ตกเป็นจำเลยสังคมซะงั้น
เลยรีบเผ่นๆๆๆ เดินเข้าไปในกลีบ หาที่เหมาะๆเพื่อวางมันลงให้มันชินสถานที่

เอาวะ เห็นเห็นพื้นพรหม มีคนนั่งกะพื้น 2-3 คน น่าจะเหมาะในการจับมันเดินเหยาะๆก่อน

ปรากฏว่า ...

เป็นไปตามคาด (อีกแล้ว) มันกรีดกราย ร้อง กรี๊ด กร๊าดดดดดๆๆๆ ส่งเสียงทักเหล่าผู้เดินผ่าน ทั้งหมา ทั้งคน
ยังความตกใจให้กับชาวหมาเป็นอย่างมาก ว่ามันเป็นอะไร ... ไม่ต้องห่วง ทุกคนมองป้าเป็นสายตาเดียว!!

ชั่วพริบตาเดียว ... เมื่อป้าหันไปหาผู้คนด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจว่า บ่งบอกทางสายตาว่า หมามันไม่ได้เป็นไรค่า คนที่เป็นคือหนูค่า -_-
บัดนาว .. เมื่อเหลือบตาไปยังโคร่อน ตาต้องเบิกโพลง ด้วยเห็นอึน้อย กองทับกันเป็นกากบาท 4 ก้อน
โอ๊วววววววซซซซ์ เหล่าผู้คนที่รับประทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย ต่างกรีดร้อง เพ่งไปที่ก้อนเหล่านั้น สลับกับจานข้าวตัวเอง

กรี๊ซซซซ คราวนี้ป้าร้องบ้าง กรี๊ซซซซซซซซซซซซ ... สลบ 1 ยก

ป้าต้องรีบจำตัวมันไว้ เพราะหลังจากอึเสร็จ มันก็คะนอง จะเป็นหมานำให้ได้
แต่ป้าก็ต้องเก็บอึมันก่อน ...

ทันใดนั้น ... มันโมโห โกรธาป้ารือไร ไม่ทราบ มัน moon walk พร้อมกับกระโดดทำสวิง จน ... ปลอกคอที่ล่ามไว้หลุด

กรี๊ซซซซซซซซซซ คราวนี้ผู้คนช่วยกันกรีดร้อง โดยที่ป้าครางฮือ ตะลึงงันอยู่มุมเงียบ ม๊ายยยยยยยย!!!

จากที่มุมนั้นเป็นที่ว่างโล่ง กลับกลายมีไทยมุง เด็กเล็ก เด็กโต ไปยังคนแก่ และหมา ต่างมุงดูอิชั้น ... วิ่งไล่จับโคร่อน
เพราะโคร่อนมันไวมากกกกกกกกกกกก

คนที่มุง ไม่ได้ช่วยอะไร นอกจากเชียร์ เอ้าๆ โอ๊วๆ ยังความสงสัยให้กับผู้คนด้านนอก จนเข้ามามุงดูเพิ่มเป็นทวีคูณ

"ชั้นมาแสดงจำอวด"

และนาทีที่เข็มขัดสั้นก็เริ่มขึ้น เมื่อโคร่อน เตะผ่ากองอึตัวเอง ไปคนละทิศละทาง
ตอนนั้นรังเกียจไม่ได้ กลัวไม่ได้ ต้องจับมันห้ายด้ายยยยยยยยยยย
คนก็ยังกรีดร้องต่อไป ... เพราะอึกระเด็นไปตรงคนนั่งกินอาหาร 5555555

เหนื่อยค่ะ เหนื่อยมากกกกก เพราะมันอึมารอบนึงแล้ว สงสัยตื่นเต้นจัด .... แงงงงงงงง

วันนั้นกลับบ้านด้วยความเหนื่อยมากกก ขับรถไม่มีแรง
โคร่อนก็หลับอย่างสบายในรถ ท่ามกลางเสียงบ่นกราดของป้า เป็นระยะ เหนื่อยก็เลิกบ่น มีแรงก็บ่นต่อ
บ่นให้มันฟังนั่นแหละ ดื้อนัก มันก็มีถอนหายใจเป็นระยะเหมือนกัน -_-"
ปล. จะเห็นว่าสายเป็นเกลียวๆเลย เพราะมันเดินไม่ตรงนั่นเอง คนจูงก็สลับสายไม่ทัน เหนื่อยมากมาย

วันพุธที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2007

ของเล่นหมา .. แต่ดูแล้วน่ากัว 555



ขออภัยไม่ค่อยได้อัพ จิงๆมีอัพไปแล้วเรื่องนึง แต่เอาออกก่อน เพราะคนถามเยอะ ตอบไม่ทัน -_-
วันนี้ตอนเที่ยงไปช็อปแถวที่ทำงาน เจอของเล่นหมาเปงพลาสติกให้หมากัดเล่น ... กัดแล้วดัง บี๊บๆ
ป้าเลือกอยู่นานเพราะเลือกไม่ถูก จนกระทั่งแม่ค้าคงรำคาญ แร้วบอกเสียงแปร๋นว่า "เอาอันนี้สิคะ"
พร้อมกับยกให้เกือบเสยหน้าสวยๆของป้า พรึ่บ!! แว๊บแรกคิด "อะไรฟะ"
คือรูปร่างมันเหมือนก้อนเนื้อใหญ่ๆ หน้าตาน่าเกลียด 555+ ดูภาพเอาแร้วกัน
เพ่งพินิจดู มันคือ "น่องไก่นี่หว่า" แม่ค้าบอกว่า "ดูสิๆ น่องไก่ทอด น่ากินมากเรยนะน๊องงงง"
พูดเชียร์ยังไงก็ไม่ทำให้ป้าหิวขึ้นแต่อย่างใด เพราะถ้าหิวคงจะเป็น "ปอบ" แน่ๆ เพราะดูยังไงก็เหมือน "ไก่สด" มากกว่าไก่ทอด 555+
แม่ค้ายังไม่หยุด "รุ่นนี้ ฮิตม๊ากกกนะคะน๊องงง เหลืออยู่น่องเดียว ช้าหมดนะค๊า" คิดในใจ "ใครจะซื้อวะ 555+"
คือ ถ้าเห็นกะบะขายของเขาเนี่ย เขาเอาไอ้น่องไก่เนี่ยไว้ใต้สุด -_- แบบกลัวคนเห็นคนอ๊วก เมื่อได้เจอเป็นแน่ เพราะร้านอยู่ใกล้ร้านอาหาร
สงสัยล่ะสิ ว่าทำไมป้าถึงได้มันมาในครอบครอง T_T เจ๊อยากตายยย 555
ป้าทำเป็นหยิ่ง ยังไม่เลือกซื้ออันน่ารักๆคร๊า อิอิ เดินเล่นเฉิดฉายก่อน ค่อยกลับมาใหม่ อุอุ
ใกล้บ่ายโมงแล้ว เลยเดินกลับมาเพื่อจะซื้อให้โคร่อนกัดเล่น เนื่องจากมันชอบกัดรองเท้า เปื่อยหมดแล้ววว
พอกลับมา อยากจะกรีดร้องงงงงง แงๆๆ อันเล็กๆหายหมดเลย เหลือแต่บักน่องเนี่ยยยยย ที่ดูจะเล็กสุด ฮือออออ
สุดท้าย ป้าเอง ที่ได้มันมาครอบครอง กรี๊ซซซซซซ

ขอโทษด้วยนะโคร่อน เอ็งต้องเปงหมากินไก่สดแย้วววววว แง่มมม!!